Ανησυχεί άραγε η Γαλλία ;

Οσο κι αν προσπαθουν να μας πείσουν πως η Γαλλία δεν κινδυνεύει από τους οίκους αξιολόγησης η αλήθεια είναι μάλλον διαφορετική. Από τη στιγμή που οι ΗΠΑ έχασαν το ΑΑΑ, καμια χώρα δεν δικαιολογείται να μην ανησυχεί...

Από το άρθρο του Γ.Βαρουφάκη Το θύμα της Standard & Poor's   στο Protagon:

"Να το πω απλά: Για να δανείσουν την Γαλλία, οι αγορές απαιτούν επιτόκιο που πλησιάζει το 4%, την ώρα που δανείζουν τις ΗΠΑ με επιτόκιο από 0,4% έως 2%. Για να ασφαλίσουν τα Γαλλικά ομόλογα ζητούν ασφάλιστρα τρεις φορές μεγαλύτερα από εκείνα που απαιτούν για να δανείσουν τις ΗΠΑ. Παράλληλα, το Γαλλικό δημόσιο είναι υπεύθυνο για τράπεζες-ζόμπι, σαν την SocGen, που τελούν υπό κατεδάφιση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το Γαλλικό δημόσιο καλείται να βάλει πλάτες, μαζί με την Γερμανία, για να εγγυάται τα κονδύλια του προβληματικού EFSF. Αν τελικά το EFSF ενισχυθεί αρκετά για να σπεύσει να βοηθήσει την Ιταλία και την Ισπανία, μεταξύ τους, Γερμανία και Γαλλία, θα κληθούν να εγγυηθούν κονδύλια που αγγίζουν τα €3 τρισεκατομμύρια.
Όσο η πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ αξιολογείτο με τον καλύτερο βαθμό, τα γνωστά τρία Α, υπήρχε κάποια δικαιολογία να αξιολογείται με ΑΑΑ και η Γαλλία. Από την στιγμή που η Standard & Poor's έκανε την επιθετική της κίνηση εναντίον της Washington, στοιχηματίζοντας εναντίον της κυβέρνησης Obama, τι θα κάνουν οι υπόλοιπες εταιρείες αξιολόγησης; Η Moody's και η Fitch ήδη φαίνεται ότι δεν θα ακολουθήσουν την Standard & Poor's. Κάτι όμως θα πρέπει να κάνουν για να δείξουν ότι δεν κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Μια τέτοια κίνηση θα ήταν η υποβάθμιση του Γαλλικού χρέους - μια κίνηση για την οποία, όσο και να φωνάξει ο κ. Sarkozy, κανείς δεν θα τους ψέξει, καθώς ανταποκρίνεται σε μια πικρή αλήθεια."

Fast Car - Tracy Chapman

Συρία: Πέντε μήνες εξέγερσης και αιματηρής καταστολής

  ΑΥΓΗ 21/8/2011

• next

Την προηγούμενη εβδομάδα το καθεστώς Άσαντ πέρασε άλλη μία "κόκκινη γραμμή" στην καταστολή του: βομβάρδισε τη Λαττάκεια, με δεκάδες νεκρούς... Παρόλο όμως το υψηλό τίμημα του αίματος, οι Σύροι επιμένουν: συνεχίζουν να διαδηλώνουν στη μεγαλύτερης διάρκειας και πιο αιματηρή, έως σήμερα, εξέγερση αυτής της παρατεταμένης "αραβικής άνοιξης"...
Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, το μειοψηφικό αλαουϊτικό καθεστώς που έχει επιβάλει, κληρονομικώ δικαιώματι, η οικογένεια Άσαντ εδώ και πάνω από μισό αιώνα στη χώρα έκανε κάποιες παραχωρήσεις, όπως την εισαγωγή του πολυκομματισμού.
Ωστόσο πλέον οι Σύροι έχουν υπερβεί το στάδιο του φόβου και, παρά τα λουτρά αίματος που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 2.000 πολίτες και την ελευθερία σε δεκάδες χιλιάδες (σύμφωνα με τα στοιχεία ΜΚΟ και του ΟΗΕ), δεν αρκούνται σε μεταρρυθμίσεις υπό το ίδιο καθεστώς αλλά διεκδικούν την άμεση απομάκρυνσή του.
Σε συνέντευξή του στο Al Jazeera ο υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστής Αμάρ Αμπντουλαχαμίν παρατηρούσε πως «το τέλος της διακυβέρνησης των Άσαντ πλησιάζει. Το ερώτημα είναι πόσο αίμα θα χυθεί».

Η κινητοποίηση ξεκινά στις 15 Μαρτίου, όταν περίπου 40 άνθρωποι φωνάζουν πολιτικά συνθήματα στο κέντρο της Δαμασκού. Μία μέρα μετά,

Για να μην ξεχνιόμαστε - Στάθης

Ελευθεροτυπία

Ορθολογική ανοησία

του Γιάνη Βαρουφάκη 

Μέρες που είναι, με την επιστροφή και τον Σεπτέμβριο μπροστά μας, ούτε εσείς έπρεπε να διαβάζετε ούτε κι εμείς να γράφουμε. Εδώ όμως, πιστοί,... για κάποιο λόγο. Τουλάχιστον ας κάνουμε κάτι το διαφορετικό  χωρίς όμως να ξεφύγουμε και πολύ από τα γνωστά. Σε αυτό το πνεύμα, θα θέσω το γνωστό ερώτημα που ρωτούν πολλοί: Μα είναι δυνατόν τόσοι έξυπνοι άντρες και γυναίκες (οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μας) να δρουν τόσο ανόητα και τόσο συστηματικά; Και θα το απαντήσω με ένα παιχνιδάκι. Έστω ότι σε ένα τραπέζι βάζουμε 10 χρυσές λίρες και καλούμε την Άγκελα και τον Νικολά (τυχαία επέλεξα τα ονόματα!) να τις πάρουν. Μόνο που, τους λέμε, πρέπει να υπακούσουν στους εξής κανόνες: Πρώτα καλούμε την Άγκελα να έρθει στο τραπέζι και της δίνουμε την επιλογή μεταξύ του να τσεπώσει 1 από τις λίρες ή 2. Αν επιλέξει να πάρει 2 λίρες, το παιχνίδι τελειώνει: Μαζεύουνε τις υπόλοιπες 8 λίρες, και φεύγουμε. Έτσι, η Άγκελα μένει με 2 λίρες και ο Νικολά με καμία. Αν, αντίθετα, η Άγκελα πάρει μόνο 1 λίρα, τότε δίνουμε στον Νικολά την ίδια επιλογή: Μεταξύ του να πάρει 1 λίρα ή 2 λίρες - με τους ίδιους κανόνες: Αν πάρει 2 λίρες, το παιχνίδι τελείωσε (κι έτσι η Άγκελα θα μείνει με την 1 λίρα που πήρε αρχικά ενώ ο Νικολά θα έχει τις 2 που πήρε όταν του δόθηκε η ευκαιρία). Κ.ο.κ. Εφόσον ο κάθε παίκτης παίρνει μόνο 1 λίρα την φορά, εν δυνάμει μπορούν να μαζέψουν και τις 10 χρυσές λίρες (5 ο καθένας). Ποια θα ήταν η ορθολογική συμπεριφορά της Άγκελα; Να πάρει μόνο 1 λίρα στην αρχή ελπίζοντας ότι κι ο Νικολά θα κάνει το ίδιο κάθε φορά που έρχεται η σειρά του. Κι όμως! Αν οι δύο παίκτες νοιάζονται μόνο να μεγιστοποιήσουν, ο καθένας για πάρτη του, τον αριθμό των δικών του λιρών, θα καταλήξουν με 2 λίρες η Άγκελα και καμία ο Νικολά. Απόδειξη

1. Αν στην αρχή η Άγκελα πιστέψει, για κάποιο λόγο, ότι ο Νικολά θα πάρει 2 λίρες (όταν έχουν μείνει 9 λίρες στο τραπέζι) αφήνοντάς την με την 1 λίρα που αυτή θα πάρει αρχικά, τότε θα προτιμήσει να πάρει εκείνη 2 λίρες εξ αρχής - αφήνοντάς τον με ακριβώς καμία λίρα.
2. Η Άγκελα θα καταλήξει, ορθολογικότατα, στο συμπέρασμα ότι, όσες χρυσές λίρες και να έχουν μείνει στο τραπέζι, αν δώσει ευκαιρία στον Νικολά να παίξει εκείνος θα αρπάξει 2 λίρες πετώντας την έξω από το παιχνίδι. Για αυτόν τον λόγο, μόλις της δοθεί η ευκαιρία, ακόμα και στην αρχή-αρχή, θα αρπάξει εκείνη τις 2 λίρες αφήνοντάς τον εκείνον στα κρύα του λουτρού. Γιατί; Ακολουθεί η εξήγηση.
3. Έστω ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουν μείνει μόνο 2 λίρες στο τραπέζι (έχουν ήδη μοιραστεί 4 ο καθένας, επιλέγοντας μόνο 1 λίρα την φορά). Είναι σειρά της Άγκελας να παίξει. Προφανώς θα βουτήξει και τις 2 λίρες.
4. Έστω ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουν μείνει 3 λίρες στο τραπέζι (έχουν ήδη μοιραστεί 7 λίρες, επιλέγοντας μόνο 1 λίρα την φορά: 4 η Άγκελα και 3 ο Νικολά). Είναι σειρά του Νικολά να παίξει. Ο Νικολά, όντας μη χαζός, έχει συμπεράνει ότι αν πάρει 1 λίρα, η Άγκελα θα αρπάξει τις επόμενες 2 λίρε (βλ. 3 παραπάνω για την απόδειξη). Έτσι, προτιμά εκείνος να αρπάξει τις 2 λίρες τώρα. Άρα, αν ποτέ φτάσουν στο σημείο που έχουν μείνει 3 λίρες στο τραπέζι, ξέρουμε ότι ο Νικολά θα πάρει 2 λίρες - κι έτσι 1 λίρα θα πάει χαμένη καθώς το παιχνίδι θα σταματήσει εκεί.
5. Έστω ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουν μείνει 6 λίρες στο τραπέζι (επιλέγοντας μόνο 1 λίρα την φορά ο καθένας έως τώρα). Είναι σειρά της Άγκελα να παίξει. Γνωρίζει (βλ. 4 παραπάνω) ότι αν του δώσει την ευκαιρία να ξαναπαίξει ο Νικολά θα πάρει 2 λίρες αμέσως δίνοντας τέλος στο παιχνίδι. Για αυτό προτιμά να τσεπώσει εκείνη τις 2 λίρες τώρα, χαραμίζοντας όμως 2 λίρες (οι οποίες πάνε χαμένες).

Για να μην μακρηγορώ, το παραπάνω επιχείρημα (βλ. 4&5) ισχύει όταν μένουν Ν>1 λίρες στο τραπέζι, ανεξάρτητα από το μέγεθος του Ν. Ο παίκτης που καλείται να παίξει γνωρίζει ότι, σύμφωνα με το παραπάνω σκεπτικό, αν επιλέξει να πάρει μόνο  1 λίρα, θα δώσει την ευκαιρία στον αντίπαλο να αρπάξει 2 λίρες αμέσως μετά. Οπότε προτιμά να πάρει 2 λίρες εκείνος τώρα - ανεξάρτητα του πόσες είναι οι Ν εναπομένουσες λίρες. Άρα, η Άγκελα, σίγουρη ότι ο Νικολά να πάρει 2 λίρες όποτε και να του δοθεί η ευκαιρία, αρπάζει 2 λίρες στην αρχή του παιχνιδιού, και μένει με αυτές. Έτσι ο Νικολά δεν παίρνει ούτε μία λίρα και, συνεπώς, 8 λίρες πάνε χαμένες. Προσέξτε την πεμπτουσία αυτού του παραδείγματος: Η Άγκελα και ο Νικολά, σκεπτόμενοι απόλυτα "ορθολογικά", καταλήγουν στο πιο ανόητο αποτέλεσμα - θυσιάζοντας 80% μιας μικρής περιουσίας. Γιατί; Επειδή έχουν ενστερνιστεί μια στενόμυαλη μορφή ατομικιστικού ορθολογισμού, Λουθερανικής υφής, που θυμίζει την μπακαλίστικη λογική που, δυστυχώς, κυριαρχεί στην σημερινή Ευρώπη. Φαντάζεστε τι θα τους έσουρνε ένας Σωκράτης ή ένας Καντ; Θα τους ονόμαζαν ορθο-λογικο-ανόητους. Καλή ξεκούραση. Για περισσότερα παίγνια που σκοπό έχουν να αποθανατίσουν την ορθολογική ανοησία της σημερινής Ευρώπης βλ. εδώ.

Infowar: Η χώρα των απλών ανθρώπων

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Infowar: Η χώρα των απλών ανθρώπων. from infowar on Vimeo.

Δείτε και μια παλιότερη εκπομπή από το Infowar του Χατζηστεφάνου για την κατάσταση στην Αγγλία - αξίζει:

Τελειώνει ο Καντάφι;

Οι Λιβυοι εξεγερμένοι επαναστάτες που παλεύουν για την ανατροπή του συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι ισχυρίζονται ότι έχουν στον έλεγχό τους δύο στρατηγικές παράκτιες πόλεις κοντά στην Τρίπολη.
Λένε ότι έχουν πάρει την πόλη Zlitan, 160 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας, και Zawiya, περίπου 30 χιλιόμετρα δυτικά της Τρίπολης, ύστερα από σκληρές μάχες, την Παρασκευή.
Η κυβέρνηση αρνείται τους ισχυρισμούς των ανταρτών, και ο ανταποκριτής του BBC στην Zlitan λέει ότι η πόλη δεν έχει πέσει ακόμη ολοκληρωτικά στα χερια των εξεγερμένων.
. Εν τω μεταξύ η φυγή παλιών στενων συνεργατων του Καντάφι προς άλλες χωρες συνεχίζεται. Χθες ηταν η σειρά του Αμπντελσαλάμ Τζαλούντ που ήταν απο εκείνους που συμμετείχαν στην επανασταση του 1969 που έφερε τον Καντάφι στην εξουσία