ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ «Πέντε δυσκολίες στο γράψιμο της αλήθειας»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Οσα και αν γράψει κανείς για τον Μπρεχτ είναι λίγα μπρος στο τεράστιο έργο του. Στις δεκατρείς χιλιάδες σελίδες - και πάνω - στις οποίες περιλαμβάνονται θεατρικά έργα, ποιήματα, πεζά, θεωρητικά κείμενα για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη, τη λογοτεχνία, μελέτες, σχόλια, σημειώσεις, ημερολόγια, ο μεγάλος Γερμανός επαναστάτης διανοητής έδωσε έναν ασυμβίβαστο αγώνα για να ερμηνεύσει τον κόσμο που έζησε κάτω από τη σκοπιά της πάλης των τάξεων. Με τη διαρκή κριτική ματιά του, τη σεμνή αγωνιστική και μάχιμη αντίληψή του, «στρατευμένος» στο μαρξισμό και το σοσιαλισμό, έφερε την πολιτιστική «επανάσταση» στη Δυτική Ευρώπη του 20ού αιώνα. Γι' αυτόν τον κορυφαίο μαρξιστή διανοητή, δραματουργό, ποιητή και σκηνοθέτη, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, διοργανώνει στις 27 και 28 Απρίλη του 2013 επιστημονικό συνέδριο με τίτλο: «Μπέρτολτ Μπρεχτ: Για τους σεισμούς που μέλλονται να 'ρθούν».

Ο «Ριζοσπάστης», από σήμερα, στο ένθετο «Ιστορία» ξεκινά την παρουσίαση κειμένων του Μπρεχτ. Το κείμενο που παρουσιάζουμε σήμερα έχει τίτλο: «Πέντε δυσκολίες στο γράψιμο της αλήθειας». Αναδημοσιεύεται από την έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής», Μπέρτολτ Μπρεχτ «Για την τέχνη και την πολιτική».
***

Οποιος θέλει σήμερα να πολεμήσει το ψέμα και την αμάθεια και να γράψει την αλήθεια, πρέπει να ξεπεράσει τουλάχιστον πέντε δυσκολίες. Πρέπει να έχει το θάρρος να γράφει την αλήθεια,

Απεργία, στις 20 Φλεβάρη: Να νεκρώσουν τα πάντα! Να παραλύσει η χώρα.

ΠΑΜΕ

Όλοι και όλες στην απεργία, στις 20 Φλεβάρη, 10.30 Oμόνοια

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, άνεργοι-άνεργες, νέοι-νέες,

Κανείς να μη δουλεύει χωρίς Συλλογική Σύμβαση

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Εξασφαλισμένο κατώτερο μεροκάματο από συλλογικές διαπραγματεύσεις και όχι με νόμο.

Όλοι και όλες στην απεργία, στις 20 Φλεβάρη, 10.30 Oμόνοια

Να νεκρώσουν τα πάντα! Να παραλύσει η χώρα.

Η μάχη της συλλογικής σύμβασης αφορά όλους τους εργαζομένους

Σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι βιομήχανοι, οι μονοπωλιακοί όμιλοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, μας θέλουν σκλάβους χωρίς σταθερό μισθό, χωρίς ένσημα, μας θέλουν ξεμοναχιασμένους, ο καθένας για τον εαυτό του, για να μας τσακίζουν. Θέλουν να μας σκλαβώσουν και να μας περάσουν αλυσίδες, να μετατρέψουν τους χώρους σε σύγχρονα κάτεργα.

Μας πηγαίνουν όλους στα 300 και 400 ευρώ!

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΤΕΙ

Η ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

Επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ στην Εθνική Γενική Σύμβαση Εργασίας, ως βάση για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις, υπεράσπιση των κλαδικών συμβάσεων και πάλη για την υπογραφή νέων με βάση τους κλαδικούς μισθούς που προβλέπουν οι κλαδικές συμβάσεις.

Ο εργαζόμενος λαός να δώσει την απάντηση του.

Να μην περάσει η διαίρεση των εργαζομένων.

Η ανάπτυξη που ονειρεύονται είναι βαμμένη με αίμα από το σφαγιασμό των δικαιωμάτων, την εξαθλίωση του λαού. Το σχέδιο για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, επιδομάτων, δώρων, αδειών, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις, τα προγράμματα τζάμπα εργασίας για τους νέους και τους ανέργους, είναι κομμένα και ραμμένα στους σχεδιασμούς της μεγαλοεργοδοσίας και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για την αύξηση της κερδοφορίας τους.

Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, σύγχρονους ζητιάνους να ψάχνουμε στα προγράμματα του ΟΑΕΔ για δίμηνες-τρίμηνες ανάσες. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

Αυτός είναι ο «νόμος και τάξη» της κυβέρνησης και των καπιταλιστών. Από τη μία σημαίνει δουλειά χωρίς δικαιώματα και μισθούς εξαθλίωσης και από την άλλη σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους. ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, το δίκιο του λαού!

Δεν αντέχουμε να πληρώνουμε. Δεν έχουμε.

Να πούμε όχι στα χαράτσια. Όχι στους φόρους.

Η χιονοστιβάδα των φόρων, τα συνεχόμενα χαράτσια, το τσεκούρι στις παροχές υγείας και Παιδείας μας ματώνει.

Κανείς να μη μείνει μόνος του.

Τα σωματεία, οι λαϊκές επιτροπές σε κάθε γειτονιά μπορούν και πρέπει να σηκώσουν ψηλά τη σημαία της αλληλεγγύης. Να μην περάσει ως φάρμακο στην εξαθλίωση, η ελεημοσύνη των δήθεν ΜΚΟ, τα προγράμματα της ανακύκλωσης της φτώχειας και του μοιράσματος της ανεργίας. Δε μας αξίζει τέτοια ζωή! Oυσιαστική προστασία για τους ανέργους και τις οικογένειες τους με διεύρυνση του επιδόματος ανεργίας και του χρόνου διάρκειας του, με πάγωμα των χρεών τους.

Είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει. Έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε με αξιοπρεπείς μισθούς. Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας! Να βάλουμε τέλος στη σαπίλα να γίνεται ο ιδρώτας μας καταθέσεις και πλούτος για τους λίγους.

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Έχουμε τη δύναμη. Αρκεί να ξεθαρρέψουμε όλοι!

Να μπούμε στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Στην αντεπίθεση και τους αγώνες των εργαζομένων, των αυτααπαχολούμενων, των φτωχών αγροτών, της νεολαίας, των γυναικών ελάτε κι εσείς, που έως τώρα δεν έχετε απεργήσει, αλλά βασανίζεστε και πιέζεστε από τα μέτρα. Ήρθε η ώρα να κάνετε το βήμα της σύγκρουσης. Η δυσαρέσκεια και η οργή δεν αρκούν για να γυρίσει ο τροχός. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα στην οργάνωση μας. Να σκορπίσουν οι αυταπάτες ότι τάχα μπορεί να διορθωθεί και να γίνει ανθρώπινος ο καπιταλισμός. Με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας να οργανώσουμε την πάλη μας μέσα στους τόπους δουλειάς.

Με τους αγώνες μας, με την ενότητα μας να απομονώσουμε κάθε φωνή που βρίσκεται απέναντι, τους μηχανισμούς του κράτους, τους ανθρώπους της εργοδοσίας, τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Σήμερα χρειάζεται κίνημα και ηγεσίες αποφασισμένες για σκληρούς αγώνες με τη δικτατορία των μονοπωλίων, που θα αγωνίζεται για τα συμφέροντα των εργαζόμενων, δε θα είναι νεροκουβαλητής του συστήματος στην εναλλαγή των κυβερνήσεων για να σωθεί ο καπιταλισμός. Να υψωθεί στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές πανεργατικό - παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και αντεπίθεσης.

Συσπείρωση με το ΠΑΜΕ. Οργάνωση στα σωματεία μας.

Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς που μας κρατούν αλυσοδεμένους. Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας.

Αγώνας και ρήξη τώρα πριν είναι αργά.

Όλοι και όλες στην απεργία, στις 20 Φλεβάρη, 10.30 Ομόνοια

Κούβα: Μαζική συμμετοχή στις εκλογές για την Εθνική Συνέλευση

902.gr


Από τη στιγμή που ο Φ. Κάστρο προσέρχεται να ψηφίσει


Οι πολίτες της Κούβας προσήλθαν στην Κυριακή στις κάλπες, για να εκλέξουν το σώμα των 612 βουλευτών της Εθνικής Συνέλευσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου ως τις 17.00 τοπική ώρα (μία ώρα πριν να κλείσουν οι κάλπες) είχαν ψηφίσει 7.640.000 Κουβανοί, αριθμός που αντιστοιχεί στο 86,17% του εκλογικού σώματος.

Η νέα Εθνοσυνέλευση που θα συγκληθεί θα εκλέξει το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο εκτελεστικό όργανο, του οποίου τα τριάντα μέλη εκλέγουν τον πρόεδρο.

Φ. Κάστρο: Ο λαός είναι τα πάντα, χωρίς το λαό δεν υπάρχει Επανάσταση

Ο Φιντέλ Κάστρο, στα 86 του χρόνια, εμφανίστηκε για να ψηφίσει, ενώ ο πρόεδρος της χώρας Ραούλ Κάστρο, καθώς και άλλα στελέχη εμφανίστηκαν στην κρατική τηλεόραση κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας, σχολιάζοντας τη σημασία των εκλογών.

Ο Φιντέλ Κάστρο έφτασε γύρω στις 17.00 τοπική ώρα σε εκλογικό κέντρο της Αβάνας. Όταν του ζητήθηκε ένα μήνυμα για τον κουβανικό λαό, ο Φ. Κάστρο τόνισε: «Είναι ένας γενναίος λαός. Δε χρειάζεται να το αποδείξουμε. Πενήντα χρόνια εμπάργκο και δεν έχουν καταφέρει να μας νικήσουν. Θέλω μόνο να πω ότι ο λαός είναι τα πάντα, χωρίς το λαό δεν είμαστε τίποτα, χωρίς το λαό δεν υπάρχει Επανάσταση».

Η μάχη του Στάλινγκραντ: η μάχη που άλλαξε τον ρου του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

erodotos


Η κόκκινη σημαία πάνω από το Στάλινγκραντ

Στις 20 του Φλεβάρη του 1943 ο στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν συναντήθηκε με τον Αδόλφο Χίτλερ. «Είχα να τον δω – γράφει στα απομνημονεύματά του1 - από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 20ής Δεκεμβρίου 1941 (σ.σ. μετά την ήττα των γερμανικών δυνάμεων στη Μόσχα, που είχε ως αποτέλεσμα ο Γκουντέριαν να πέσει σε δυσμένεια). Στους 14 μήνες που είχαν περάσει από τότε ο Χίτλερ είχε γεράσει πολύ. Το όλο παρουσιαστικό του δεν ήταν πια τόσον επιβλητικό, όπως τότε. Η ομιλία του ήταν διστακτική και το αριστερό του χέρι έτρεμε». Ο γνωστός ακροδεξιός ιστορικός συγγραφέας David Irving συμπληρώνει ότι πέρα από τα άλλα προβλήματα υγείας «ο Χίτλερ περνούσε κρίσεις βαριάς κατάθλιψης… Το Στάλινγκραντ είχε αφήσει βαθιά σημάδια μέσα του»2.

Χωρίς αμφιβολία η έκβαση της Μάχης στο Στάλινγκραντ είχε αλλάξει ολόκληρη τη ροή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και από στρατιωτική και από πολιτική – ψυχολογική άποψη. Αλλά γιατί; Τι ήταν αυτό που είχε συμβεί;
Στόχος, ο Νότος της Σοβιετικής Ενωσης

Το καλοκαίρι του 1942 τα γερμανικά στρατεύματα εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση στο νότιο τομέα του ανατολικού μετώπου. Ενα τμήμα κινήθηκε προς το Στάλινγκραντ και στις 17/7/1942 έφτασε στα άκρα της πόλης κι ένα άλλο τμήμα έφτασε στον ποταμό Ντον, στην περιοχή της πόλης Ροστόβ, με κατεύθυνση τον Καύκασο.

Την επίθεση αυτή η Γερμανία τη σχεδίαζε από τα τέλη του 1941 αλλά οι σχεδιασμοί έλαβαν ολοκληρωμένη μορφή στρατιωτικού σχεδίου στις 5 του Απρίλη του 1942, όταν το γερμανικό στρατιωτικό επιτελείο εξέδωσε τη διαταγή Νο 41, βάσει της οποίας, κύριος στόχος των γερμανικών στρατευμάτων ετίθετο η συντριβή της σοβιετικής αντίστασης και η κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους των βασικών στρατιωτικών και οικονομικών κέντρων της ΕΣΣΔ. «Πρώτα είναι απαραίτητο – έλεγε η διαταγή – να ενώσουμε όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις για τη διεξαγωγή της βασικής επιχείρησης στο νότιο τομέα, με σκοπό να εκμηδενίσουμε τον εχθρό πέρα από τον Ντον, για να καταλάβουμε ύστερα τις πετρελαιοφόρες περιοχές στους πρόποδες του Καυκάσου και τους δρόμους μέσα στον Καύκασο»3. Για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της επίθεσης των γερμανικών στρατευμάτων στον τομέα του Καυκάσου, το γερμανικό στρατηγείο σχεδίασε επίθεση στον τομέα του Στάλινγκραντ. Αρχικά, όμως, βάσει της προαναφερόμενης διαταγής προβλεπόταν η προέλαση των γερμανικών δυνάμεων στον Καύκασο και η περικύκλωση και συντριβή των σοβιετικών στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στο Στάλινγκραντ. Στη συνέχεια, όμως, τον Ιούλη του 1942, τα σχέδια αυτά τροποποιήθηκαν ώστε να συμπεριλάβουν και την κατάληψη της ίδιας της πόλης. «Την επίθεση στο Στάλινγκραντ – γράφει ο Ian Kershaw4 - θα αναλάμβανε η λιγότερο ισχυρή Ομάδα Στρατιών Β, η οποία αναμενόταν να συνεχίσει αργότερα κατά μήκος του Κάτω Βόλγα προς το Αστραχάν επί της Κασπίας. Αυτή η στρατηγική ήταν καθαρή παραφροσύνη».


Εφόρμηση στα χαλάσματα του Στάλινγκραντ

Κρίνοντας εκ των υστέρων – και εκ του αποτελέσματος -, μπορεί εύκολα κανείς να προβεί σε χαρακτηρισμούς τόσο για τη στρατηγική του Χίτλερ όσο και για εκείνη που ακολούθησαν οι Σοβιετικοί. Γι’ αυτό ας σταθούμε σε περισσότερο αντικειμενικά στοιχεία. Βλέποντας κανείς το συσχετισμό δυνάμεων εκείνης της εποχής ανάμεσα στη Σοβιετική Ενωση και τη Γερμανία δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι το πλεονέκτημα ήταν με το μέρος των Γερμανών. Εχοντας υπό την κατοχή της ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη, η ναζιστική Γερμανία αξιοποιούσε για τις πολεμικές της ανάγκες τα εργοστάσια της Γαλλίας, του Βελγίου, της Αυστρίας, της Τσεχοσλοβακίας, κλπ., πράγμα που σήμαινε ότι υπερτερούσε ασύγκριτα έναντι της ΕΣΣΔ. Επιπλέον, οι πόροι της για τη βαριά βιομηχανία – τη δική της και των κατεχόμενων χωρών – ήταν δύο με δυόμισι φορές περισσότεροι από εκείνους της Σοβιετικής Ενωσης. Η Γερμανία είχε διπλάσιους εργάτες στην εθνική της οικονομία απ’ ό,τι η ΕΣΣΔ, χώρια που στις κατακτημένες χώρες και χώρες – δορυφόρους της εκατομμύρια εργάτες δούλευαν για την πολεμική της μηχανή. Το 1942, μάλιστα, το 1/4 της γερμανικής πολεμικής παραγωγής το έδιναν οι κατακτημένες περιοχές.

Με την επίθεσή της εναντίον της ΕΣΣΔ, και τις αρχικές της επιτυχίες, η ναζιστική Γερμανία είχε καταφέρει να θέσει υπό την κατοχή της υπερανεπτυγμένες σοβιετικές αγροτικές και βιομηχανικές περιοχές που προπολεμικά έδιναν το 71% της παραγωγής χυτοσιδήρου, το 58% του χάλυβα, το 57% του τροχαίου υλικού, το 63% του άνθρακα καθώς και τον κύριο όγκο του πολεμικού εξοπλισμού και των εφοδίων. Οι κατακτημένες σοβιετικές περιοχές, όπου ζούσε προπολεμικά το 42% του πληθυσμού της χώρας, κάλυπταν το 40% του συνολικού χώρου παραγωγής σιτηρών και το 38% της κτηνοτροφίας5. Ομως, παρά τις δυσκολίες στις οποίες είχε περιέλθει, η Σοβιετική Ενωση κάθε άλλο παρά υποχωρούσε στον τομέα της στρατιωτικο-οικονομικής της βάσης και του τεχνικού εξοπλισμού του στρατού της. Χάρη στις τιτάνιες προσπάθειες του σοβιετικού λαού, στο δεύτερο εξάμηνο του 1942 κατασκευάστηκαν 1,6 φορές περισσότερα πολεμικά αεροπλάνα απ’ ό,τι στο πρώτο εξάμηνο. Αυξήθηκε σημαντικά η παραγωγή των καταδιωκτικών Γιακ-1, Γιακ-7 και Γιακ-9 και των αεροπλάνων καθέτου εφορμήσεως Ιλ-2. Αρχισε επίσης η μαζική παραγωγή των καταδιωκτικών Λα-5 με μεγάλα πτητικά – τεχνικά πλεονεκτήματα, αυξήθηκε η μαζική παραγωγή μεσαίων αρμάτων μάχης Τ-34 σχεδόν δύο φορές και των ελαφρών Τ-70 σχεδόν πέντε φορές. Επίσης, αυξήθηκε σημαντικά η παραγωγή πυροβόλων των 82 και 120 χιλιοστών, όλμων και αυτομάτων όπλων καθώς και η παραγωγή πολεμοφοδίων. «Η συνεχής ενίσχυση και αύξηση της πολεμικο- οικονομικής βάσης της ΕΣΣΔ και του τεχνικού εξοπλισμού του σοβιετικού στρατού – γράφουν οι Σοβιετικοί ιστορικοί6- επέτρεψε στη σοβιετική διοίκηση να εφαρμόσει στις Ενοπλες Δυνάμεις μια σειρά απαραίτητα οργανωτικά μέτρα, που επέβαλλαν οι αλλαγές στον τρόπο της διεξαγωγής των πολεμικών επιχειρήσεων».

Για την καλοκαιρινή επίθεση του 1942 προετοιμάστηκαν 5 γερμανικές στρατιές, μια ρουμανική, μια ιταλική και μία ουγγρική. Ολες μαζί αποτέλεσαν

ΚΚΕ : Αγροτιά, εργατιά, λαική συμμαχία και αντεπίθεση!

"Τα λαϊκά στρώματα των πόλεων πρέπει να σταθούν αποφασιστικά δίπλα στη φτωχή και μεσαία αγροτιά που αγωνίζεται για την επιβίωσή της κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ταυτόχρονα, η αγροτιά πρέπει να στηρίξει την πάλη των ναυτεργατών και των άλλων μισθωτών που υπερασπίζονται τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Η λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση είναι ο μόνος δρόμος για να αποκρουστούν ο αυταρχισμός και τα μέτρα που εξαθλιώνουν το λαό".

"Eδώ και τώρα στα Κόκκινα" -Στις 12 στον "902 Αριστερά στα fm"

Όπως καθε Κυριακή στις 12 το μεσημέρι, θα είμαστε σε λίγο στον αέρα με πολύ καλές μουσικές και σχόλια για τα όσα έγιναν μέσα στη βδομάδα που πέρασε.
Συντονιστείτε και κάντε μας παρέα.

70 χρόνια από τη Nίκη στο Στάλινγκραντ (ΒΙΝΤΕΟ, ΦΩΤΟ, ΚΕΙΜΕΝΟ)

902.gr
Αφιέρωμα στη Νίκη, που άλλαξε την «τροχιά» του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα: Η νίκη στο Στάλινγκραντ

Στις 2 Φλεβάρη συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη Μάχη του Στάλινγκραντ, που ξεκίνησε τον Ιούνη του 1942 και αποτέλεσε μια από τις πιο λαμπρές σελίδεςπου έγραψε ο Κόκκινος Στρατός και ο σοβιετικός λαόςκατά τη διάρκεια του Β` Παγκοσμίου Πολέμου, κάτω από την καθοδήγηση τουΚομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

Παρακάτω δημοσιεύουμε κείμενο που αναφέρεται στη μάχη, τη σημασία και τις φάσεις της. Το κείμενο συνοδεύουν βίντεο που μπορείτε να βλέπετε κάνοντας «κλικ» στα γαλάζια γράμματα. Στο τέλος παραθέτουμε φωτογραφίες από τη μεγάλη μάχη καθώς και τίτλους-συνδέσμους σε δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη».

Η σημασία της μάχης

Οι ναζί επεδίωξαν να καταλάβουν το Στάλινγκραντ, καθώς ήταν βιομηχανικό κέντρο στην περιοχή του ποταμού Βόλγα, ενώ άνοιγε τον δρόμο προς τις πετρελαιοφόρες πηγές του Καυκάσου. Επιπλέον, η επίθεση και επιδίωξη των ναζί να καταλάβουν την πόλη είχε καιπροπαγανδιστικό χαρακτήρα, αφού η πόλη έφερε το όνομα του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν, προς τιμήν του. Κι αυτό γιατί αυτός ήταν πρόεδρος του Στρατιωτικού συμβουλίου του Βόρειου Καυκάσου την περίοδο όπου διεξάγονταν ο εμφύλιος πόλεμος στη Ρωσία και είχε την ευθύνη για την απόκρουση της αντεπίθεσης των λευκοφρουρών στην πόλη Τσαρίτσιν, που τελείωσε με τη νίκη του Κόκκινου Στρατού. Τότε η πόλη Τσαρίτσιν, (όπως λεγόταν το Στάλινγκραντ πριν το 1925), ήταν ένα από τα επίκεντρα του εμφυλίου πολέμου, από το καλοκαίρι του 1918 έως το Γενάρη του 1920.

Εξαιτίας των παραπάνω λόγων, οι φασίστες εισβολείς συγκέντρωσαν σημαντικές δυνάμεις για την κατάληψη της πόλης.

Η μάχη, που ολοκληρώθηκε με τη συντριβή και παράδοση της 6ης ναζιστικής στρατιάς, ήταν η μεγαλύτερη μάχη χερσαίων δυνάμεων του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία, μαζί με τη μάχη του Κουρσκ, αποτέλεσε σημείο καμπής του πολέμου, αφού οι ναζί έχασαν τη στρατηγική πρωτοβουλία κι ο Κόκκινος στρατός πέρασε σε γενικευμένη αντεπίθεση.

Οι φάσεις της μάχης του Στάλινγκραντ

Η μάχη του Στάλινγκραντ συνοπτικά παρουσιάζει τις εξής φάσεις:

Στις 28 Ιούνη 1942, οι Γερμανοί πέρασαν στην επίθεση και