Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

1821 Οι εμφύλιες συγκρούσεις




Αποσπάσματα από άρθρο του Θανάση Παπαρήγα το οποίο δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ, τεύχος 1/2001




Η επανάσταση του 1821 είχε εθνικοαπελευθερωτικό μα και κοινωνικό χαρακτήρα. Βεβαίως, η αστική ιστοριογραφία προβάλλει κυρίως τον εθνικοαπελευθερωτικό της χαρακτήρα, δηλαδή την εναντίωσή της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποσιωπώντας το κοινωνικό της περιεχόμενο γιατί κάτω από το «εθνικό» συγκαλύπτει τα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα στην καπιταλιστική κοινωνία η οποία δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε ως αποτέλεσμα της επανάστασης. Στην εξέλιξη της επανάστασης υπήρξαν και εμφύλιες συγκρούσεις. Συνήθως αυτές αποδίδονται από την αστική ιστοριογραφία στην «κατάρα της φυλής». Μόνο που αυτή η άποψη είναι αντιιστορική, αφού ερμηνεύει ένα κοινωνικό φαινόμενο, και μάλιστα στη διάρκεια της εξέλιξης της κορυφαίας πράξης για το πέρασμα από ένα κατώτερο κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό σε ένα ανώτερο, βουλησιαρχικά, πέρα και έξω από τις ταξικές σχέσεις και τα συμφέροντα των δυνάμεων που έπαιρναν μέρος στην επανάσταση. Ακριβώς, λοιπόν, τις εμφύλιες συγκρούσεις κατά την επανάσταση του 1821, τις αιτίες τους και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια. Το κείμενο που ακολουθεί είναι εκτενή αποσπάσματα από άρθρο του αξέχαστου συντρόφου μας Θανάση Παπαρήγα, ένα μικρό δείγμα της πνευματικής κληρονομιάς που μας άφησε, ως δημοσιογράφος, ιστορικός, ερευνητής και συγγραφέας. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ, τεύχος 1/2001 απ' όπου και αναδημοσιεύονται τα αποσπάσματα. Για διευκόλυνση των αναγνωστών και λόγω του μεγάλου όγκου του προσθέσαμε τους υπότιτλους στο κείμενο.




Οπως είναι γνωστό, ο επαναστατικός πόλεμος του 1821 συνοδεύτηκε σε πολλές φάσεις του από εκτεταμένους και συχνά αιματηρούς εμφυλίους πολέμους. Οι πόλεμοι αυτοί αντανακλούσαν τις αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της ακόμη υπό διαμόρφωση νεοελληνικής κοινωνίας σε μια συγκεκριμένη της φάση αλλά και σε μια συγκεκριμένη της ιστορική στιγμή: Τη στιγμή της πορείας προς τη δημιουργία του εθνικού κράτους. Οι πόλεμοι αυτοί περιείχαν και ήταν φυσικό να περιέχουν τη σφραγίδα των γενικών συνθηκών της εποχής. Οι συνθήκες αυτές συγκεκριμένα ήταν:


Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Bαρουφάκης: Αν ήσασταν ο Σόιμπλε ποιον θα προτιμούσατε λοιπόν; Τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη;

Η αλήθεια  δεν κρύβεται όταν λέγεται με πολύ απλά λόγια. 
Από ποιον; Μα από τον Γ.Βαρουφάκη.

"Το 3ο μνημόνιο θα μείνει στην ιστορία ως το πιο αποικιοκρατικό χαρτί, που υπέγραψε ποτέ ελληνική κυβέρνηση.
 Θα μπορούσε ποτέ να περάσει το 3ο μνημόνιο η ΝΔ; 
Θα είχε καεί το Σύνταγμα και η Αριστοτέλους. 
Από τότε, περνάνε ανήκουστα πράγματα. 
Αν ήσασταν ο Σόιμπλε ποιον θα προτιμούσατε λοιπόν;
 Τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη;..."

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Aπατεωνιές...


Για άλλη μια φορά, άλλη μια κυβέρνηση διαχείρισης αυτού του δολοφονικού συστήματος, προσπαθεί με φθηνά και εξώφθαλμα ψέματα να μας πείσει ότι ο "έντιμος συμβιβασμός" (δηλ. άλλη μια  συμφωνία σφαγής δικαιωμάτων) δεν θα στοιχίσει τίποτα στο λαό! 
Δηλαδή οι "θεσμοί" ζητάνε μέτρα, που θα σημαίνουν χρήμα για την καπιταλιστική οικονομία των μεγάλων επιχειρήσεων που πρέπει να παρουσιάσουν καλύτερα κέρδη(αυτό σημαίνει ανάπτυξη και ας μην κρύβονται), αλλά αυτό το χρήμα θα προκύψει από το πουθενά... 
Βεβαια τα μέτρα θα είναι συγκεκριμένα, άρα το χρήμα που ζητούν οι θεσμοί δεν θα είναι από το πουθενά. Η κυβέρνηση όμως( άλλη μιά...) λέει πως αν η σφαγή πάει καλά και έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%(που όλοι μέχρι και η ΝΔ έλεγαν ότι είναι υπερβολικό και βλαπτικό για την οικονομία και την αγορά), τότε θα βρίσκει αντισταθμιστικά μέτρα και θα μας δίνει πίσω αυτά που έχει κόψει... 
Δηλαδή κυριολεκτικά σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. 
Με απλά λόγια ο λαός πρέπει να δεχτεί να του κόβουν π.χ. τη σύνταξη(που με αγώνες δεκαετιών έχει κερδίσει) για να του δίνουν, αν πάει καλά όλη η σφαγή, ίσως κάποιο επίδομα ελεημοσύνης που φυσικά θα βλέπει κατά περίπτωση και ανάλογα με το αν θα το επιτρέπουν οι όποιοι θεσμοί  η κυβέρνηση, σε ποιους θα το δίνει αν το δίνει. 
Με πιο απλά λόγια αν αυτό δε λέγεται πολιτική απατεωνιά πως λέγεται;

Βεβαια και αυτός είναι ένας τρόπος για να καταλάβει ο λαός, πού καταντάνε οσοι νομίζουν ότι μπορούν να σουλουπώσουν τον καπιταλισμό κάνοντάς τον ακόμη δολοφονικότερο. 
Είναι ένας ακόμα τρόπος για να καταλάβει ο λαός ότι πρέπει να εγκαταλείψει τα αστικά κόμματα, που η δουλειά τους είναι να προστατεύουν την οικονομία του καπιταλισμού σφάζοντας με μέτρα το λαό ακόμη κι αν αυτοαποκαλούνται αριστερά, και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ ποτέ δεν έκρυψε και ποτέ δεν πρόκειται να κρύψει την αλήθεια από το λαό για να αρέσει εκλογικά. 
Η αλήθεια ακόμη κι αν καίει δεν μπορεί παρά να είναι όπλο στα χέρια του λαού στον αγώνα για ένα ανθρώπινο κόσμο.

Το παρακάτω άρθρο από τον Ριζοσπάστη.  




Μέτρα και εξαπάτηση


Παράλληλα με την αντιλαϊκή επίθεση, απογειώνεται η προσπάθεια της κυβέρνησης να εξαπατήσει το λαό, για να αποδεχτεί παλιά και νέα μέτρα. Σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, οι παρεμβάσεις που καταλήχθηκαν στο προχτεσινό Γιούρογκρουπ σε αφορολόγητο και Ασφαλιστικό είναι «δημοσιονομικά ουδέτερες» και δεν θα επιβαρύνουν τα λαϊκά στρώματα, επειδή θα υπάρξει παράλληλη νομοθέτηση «αντισταθμιστικών» μέτρων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη.

Καταρχάς, από την όλη συζήτηση αποκρύπτεται το γεγονός ότι τις αμέσως επόμενες μέρες θα νομοθετηθούν από την κυβέρνηση μια σειρά από μέτρα άμεσης εφαρμογής, πρόσθετα σε αυτά που προέβλεπε η πρώτη «αξιολόγηση» και προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τωρινής διαπραγμάτευσης. Τα μέτρα αυτά αφορούν αντιλαϊκές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε τομείς όπως η Ενέργεια, η Υγεία, οι ιδιωτικοποιήσεις και η αγορά εργασίας, αναγκαίες από τη σκοπιά του κεφαλαίου για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Σε ό,τι αφορά αυτά καθαυτά τα μέτρα για μετά το 2018, η απόφαση του Γιούρογκρουπ προβλέπει να νομοθετηθούν άμεσα η παραπέρα καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου και η μείωση της κρατικής δαπάνης για το Ασφαλιστικό από 1/1/2019. Το ύψος και το εύρος αυτών των μέτρων θα καταληχθούν στις διαπραγματεύσεις με τα τεχνικά κλιμάκια, τα οποία από την ερχόμενη βδομάδα ξανάρχονται στην Ελλάδα. Δηλαδή, ο λογαριασμός που θα κληθεί να πληρώσει πάλι ο λαός, είναι ακόμα άγνωστος.

Αυτό είναι το ένα σκέλος της συμφωνίας, που προβλέπει ότι τα παραπάνω μέτρα θα εφαρμοστούν «βρέξει - χιονίσει» από 1/1/2019, αν και η μείωση του αφορολόγητου συζητιέται να ξεκινήσει νωρίτερα. Η κυβέρνηση, όμως, ισχυρίζεται ότι για κάθε ευρώ που θα χάνει η λαϊκή οικογένεια από την αύξηση των άμεσων φόρων και τη μείωση των συντάξεων, θα αναπληρώνεται με «αντισταθμιστικά» μέτρα όπως η μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, η μείωση του ΕΝΦΙΑ και άλλα.

Πέρα από το γεγονός ότι τέτοιες παρεμβάσεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις τεράστιες απώλειες που είχαν τα λαϊκά στρώματα όλα τα προηγούμενα χρόνια, ούτε καν τις συνέπειες των μέτρων που τώρα δρομολογούνται, η εφαρμογή τους είναι πέρα για πέρα «στον αέρα», καθώς προϋποθέτει να πιάνονται κάθε φορά οι δημοσιονομικοί στόχοι που θα συμφωνηθούν ανάμεσα στην κυβέρνηση και το κουαρτέτο για μετά το 2018, δηλαδή να πιαστούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, πράγμα που σημαίνει να «στεγνώσει» κυριολεκτικά ο λαός!

Επίσης, η επιλογή των «αντισταθμιστικών» θα γίνεται σε συνεννόηση με τους «θεσμούς» και κατά προτίμηση θα αφορά «αναπτυξιακές» παρεμβάσεις, όπως οι μειώσεις στη φορολογία του κεφαλαίου και στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές. Που σημαίνει ότι δίπλα στις περικοπές στις συντάξεις και την αύξηση των φόρων, θα προστίθενται φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Με την «αναπτυξιακή» λογική των «αντισταθμιστικών» μέτρων δεν διαφωνεί ούτε η κυβέρνηση, η οποία μάλιστα μιλάει για αναπροσανατολισμό της πολιτικής της προς αυτή την κατεύθυνση μετά το 2018.

Η παγίδα που στήνουν στο λαό με «τυράκι» τα «αντισταθμιστικά» βγάζει μάτι. Στην καλύτερη περίπτωση, τα λαϊκά στρώματα θα πρέπει να παρακαλάνε να αποδώσει η αντιλαϊκή πολιτική, για να εφαρμοστεί έστω και μια ελάχιστη (και πιθανότατα προσωρινή) μείωση του ΦΠΑ, ή του ΕΝΦΙΑ. Να γιατί χρειάζεται να δοθεί τώρα αποφασιστική και οργανωμένη απάντηση στα μέτρα και στην κοροϊδία της κυβέρνησης. Τα χτεσινά συλλαλητήρια δείχνουν το δρόμο και αποτελούν εφαλτήριο για πιο δυναμική συνέχεια.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Θαυμασμός για τον Στάλιν στη Ρωσία

Εχουν την αξία τους


Παρά τους τόνους λάσπης και αντικομμουνισμού που δέχτηκε και συνεχίζει να δέχεται η πρώτη απόπειρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην πρώην ΕΣΣΔ και ιδιαίτερα η περίοδος όπου Γενικός Γραμματέας του ΚΚΣΕ ήταν ο Στάλιν, το ποσοστό των Ρώσων που αναγνωρίζουν την προσφορά και την ανωτερότητα του σοσιαλισμού, αλλά και τη συμβολή του ίδιου του Στάλιν, καταγράφει αυξητικές τάσεις σε διάφορες έρευνες που διεξάγονται στη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία. Σύμφωνα, λοιπόν, με την τελευταία έρευνα του «Levada Center», το 46% των ερωτηθέντων (από 37% το 2007) αντιμετωπίζει με «θαυμασμό», «σεβασμό» και «συμπάθεια» τον Στάλιν. Ενας στους πέντε (20%) απάντησε πως ο Στάλιν ήταν ένας «σοφός ηγέτης που κατάφερε να φέρει στη Σοβιετική Ενωση δύναμη και ευημερία» (14% το 2007). Ακόμη μεγαλύτερο (34%) ήταν το ποσοστό εκείνων που δήλωσαν ότι παρά τα όποια ελαττώματα που του αποδίδονται, το βασικό κατόρθωμα του Στάλιν ήταν η νίκη των Σοβιετικών απέναντι στους ναζί, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (28% το 2007). Στον αντίποδα, μόλις ένας στους πέντε σημερινούς Ρώσους πιστεύει ότι ο Στάλιν ήταν «σκληρός και απάνθρωπος τύραννος υπεύθυνος για τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων», όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2007 άγγιζε το 29%. Τα ευρήματα της έρευνας είναι βέβαια ενδεικτικά και χωράνε πολλές ερμηνείες. Ωστόσο, διατηρούν τη σημασία τους σε μια περίοδο που η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και οι ανταγωνισμοί αφήνουν βαθιά τα σημάδια τους στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα και την ίδια ώρα τα αστικά επιτελεία κλιμακώνουν την προσπάθεια να βρωμίσουν ή να κρύψουν οτιδήποτε μπορεί να δείχνει ή να συμβολίζει τη διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

ΚΚΕ Σχόλιο για τα γεγονότα στο Ελληνικό και τις δηλώσεις του Γ. Μουζάλα



Σε σχόλιο για τα σημερινά γεγονότα στο Ελληνικό και τις δηλώσεις του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Για την αθλιότητα στην οποία διαμένουν οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες στο χώρο του Ελληνικού, που δεν χαρακτηρίζεται καν ως τυπική δομή "φιλοξενίας", η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη. Όχι μόνο δεν έχει προχωρήσει εδώ και ένα χρόνο η μεταφορά των προσφύγων σε ανθρώπινους χώρους προσωρινής φιλοξενίας, αλλά σήμερα ο κ. Μουζάλας έκανε ένα βήμα παραπέρα: Ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησε απ’ τους πρόσφυγες "να κόψουν το λαιμό τους", αν δεν τους αρέσουν οι συνθήκες διαμονής, ενώ χρησιμοποίησε ακόμη και "επιχειρήματα", που είναι βούτυρο στο ψωμί της ξενοφοβικής και φασιστικής ρητορικής.

Το ΚΚΕ ζητάει να μεταφερθούν άμεσα οι πρόσφυγες και μετανάστες του Ελληνικού σε στεγασμένους, αξιοπρεπείς και υγιεινούς χώρους προσωρινής φιλοξενίας, με προτεραιότητα στις οικογένειες με παιδιά, τις εγκύους και τα άτομα με προβλήματα υγείας και να εξασφαλισθεί η πρόσβαση των παιδιών στις δημόσιες δομές εκπαίδευσης προσφύγων».

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Δ. Κουτσούμπας: Ο 21ος αιώνας θα φέρει την οριστική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού


ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Δ. Κουτσούμπας: Ο 21ος αιώνας θα φέρει την οριστική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού (VIDEO - ΦΩΤΟ)


Σε εξέλιξη βρίσκεται από το πρωί της Δευτέρας 23 Γενάρη στις Βρυξέλλες, στο κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση 2017, με θέμα «100 χρόνια από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση. Καπιταλισμός - μονοπώλια - Ευρωπαϊκή Ένωση φέρνουν μόνο κρίσεις, πολέμους, φτώχεια. Ο σοσιαλισμός επίκαιρος και αναγκαίος», που φιλοξενεί η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Την εισηγητική ομιλία στη συνάντηση έκανε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. (Δείτε το βίντεο πάνω και διαβάστε αναλυτικά την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα παρακάτω)

Το άνοιγμα των εργασιών της συνάντησης έκανε ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. (Δείτε ΕΔΩ βίντεο από το άνοιγμα των εργασιών)

Στη συνάντηση συμμετέχουν τα ακόλουθα 42 ευρωπαϊκά Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από 32 χώρες:

Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας, Κόμμα Εργασίας Αυστρίας, Κόμμα Βούλγαρων Κομμουνιστών, Ένωση Κομμουνιστών στη Βουλγαρία, Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας, Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση στη Γαλλία, Επαναστατικό Κόμμα - Κομμουνιστές (Γαλλία), Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας, Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Κομμουνιστικό Κόμμα Δανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία, Κομμουνιστικό Κόμμα (Δανία), Κόμμα Εργασίας Ελβετίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Κόμμα των Εργατών Ιρλανδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Λαών Ισπανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα (Ιταλία), ΑΚΕΛ (Κύπρος), Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Λευκορωσίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Λευκορωσίας, Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο Λιθουανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου, Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας, Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας, Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας, Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα, Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας, Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Σοσιαλιστικό Κόμμα Ρουμανίας, Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης, Κόμμα Σέρβων Κομμουνιστών, Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχία), Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Φινλανδίας για την Ειρήνη και το Σοσιαλισμό.

Η εισηγητική ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα




«Αγαπητοί σύντροφοι,

Φέτος τιμάμε την 100ή επέτειο της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917 στη Ρωσία που έβαλε τη σφραγίδα της σε κάθε γωνιά του πλανήτη, για πολλές δεκαετίες.

Ο Οχτώβρης απέδειξε τη δυνατότητα και ικανότητα της εργατικής τάξης να υλοποιήσει την ιστορική της αποστολή ως μοναδικής τάξης πραγματικά επαναστατικής, να ηγηθεί της κοσμογονίας της οικοδόμησης του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

Ο Οχτώβρης δείχνει ταυτόχρονα τον αναντικατάστατο ρόλο του καθοδηγητικού παράγοντα της σοσιαλιστικής επανάστασης, του Κομμουνιστικού Κόμματος, την τεράστια δύναμη του προλεταριακού διεθνισμού.

Σήμερα, παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει, είμαστε ακόμα πιο σίγουροι και κατηγορηματικοί για την επικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

Οι αντεπαναστατικές ανατροπές δεν αλλάζουν το χαρακτήρα της εποχής. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας καινούργιας ανόδου του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος και μιας νέας σειράς σοσιαλιστικών επαναστάσεων.

Οι καθημερινοί αγώνες

Αλλάζω τον κόσμο σημαίνει αντιστέκομαι

Όλοι ειδαν τι έγινε σε εκείνο το σχολείο του Περάματος.
Φασίστες της Χ.Α. έσπρωξαν, χτύπησαν, τραμπούκισαν ανθρώπους που έβλεπαν τα παιδιά των προσφύγων σα δικά τους παιδιά.
Φασίστες που φορώντας τη στολή του "Ελληνα" έβγαζαν λάδι τον πόλεμο κι αυτούς που τον προκαλούν, κάνοντας επίθεση στα θύματά του.

Τα λόγια είναι λόγια μιας δασκάλας από το σχολείο αυτό.
Δεν μ'ενδιαφέρει αν τα έχει πει ή τα έχει κάνει όλα σωστά στη ζωή και τη δράση της.
Εκείνη τη στιγμή όμως βρέθηκε στη σωστή πλευρά.
Την πλευρά της ανθρωπιάς που αντιστέκεται στην κατρακύλα προς τα πίσω και κάνει βήμα και χώρο για ένα καλύτερο αύριο.



Γράφει η Ελένη Καραγιάννη:



«.Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής. Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτο θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.

Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες ; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”

Σήμερα ήμουν μάρτυρας σε μια από τις πιο θλιβερές εικόνες της ζωή μου. Προπηλακισμοί. Χαστούκια. Μπουνιές. Βρισιές. Ουρλιαχτά. Υστερίες. Τεντωμένα πρόσωπα. Υψωμένες γροθιές.

Μέσα και έξω από τον ιερό χώρο ενός σχολείου.

Γιατί;

Για να μην έρθουν στην απογευματινή βάρδια ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου κάπου 20-25 παιδιά του πολέμου. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από οβίδες, από μισαλλοδοξία, από φανατισμό, από πείνα, από δίψα, από το κρύο, από τη θάλασσα. Παιδιά τραυματισμένα στη ψυχή και στο σώμα.

Παιδιά . Παιδιά. Παιδιά γαμώτο. Παιδιά.

Δεν θα πω πολλά όμως για τον Υπόδικο. Παρά μόνο πως ούτε επιθετικότητα ήταν αυτο που έκανε. Ούτε καν βία. Ήταν ένα χορευτικό. Μια περφόρμανς. Ένα σκετς. Αγανακτισμένος έσπρωχνε την πόρτα του σχολείου για να μπει τελικά μέσα, να κάνει μια στροφή σα να χόρευε ζεϊμπέκικο και στη συνέχεια να αποχωρήσει. Το ξύλο στις δασκάλες και στους δασκάλους το έριξαν οι συνοδοί του.

Ολα αυτά που σας περιγράφω έγιναν μπροστά στα μάτια κάποιων παιδιών που δεν είχαν προλάβει να αποχωρήσουν από το σχολείο. Έκλαιγαν αυτά τα παιδιά. Είδαν τον Κύριο και την Κυρία τους, τους δασκάλους τους, να τρώνε σφαλιάρες και σπρωξίματα.

Γιατί;

Πως θα παρηγορήσουμε αυτά τα παιδιά.;

Ποιος θα τους εξηγήσει; Τι να τους εξηγήσει;

Για αυτά τα παιδιά δεν γίνεται όλο αυτο; Για να τα προστατεύσουμε;.

Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτο;

Το υπόλοιπο μήνυμά μου αφορά στους γονείς του σχολείου. Και κάθε σχολείου. Ιδιαίτερα εκείνους που ήμασταν μαζί στη συζήτηση. Ξέρω πως το σχόλιό μου θα φτάσει στα χέρια τους. Θέλω να τους πω πως δεν έχω θυμό γι αυτους. Έχω θυμό μόνο σε όσους εκμεταλλεύονται τα συναισθήματά τους.

Γιατί τα ξέρω τα συναισθήματά τους. Ήμουν κοντά τους τα τελευταία 19 χρόνια. Ήμουν κοντά τους όταν έχασαν τη δουλειά τους. Όταν μαζί με τους άλλους συναδέρφους μαζέψαμε λίγα χρήματα για να τους πληρώσουμε το κομμένο ρεύμα. Ήμουν εκεί κοντά στην μητέρα που κακοποιήθηκε από έναν βάναυσο σύζυγο και με άφησε να της κρατήσω το χέρι. Ήμουν κοντά τους στην αγωνία τους για τον μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δεν θα τους κατηγορήσω. Γιατί τους κατανοώ. Ξέρω. Ειλικρινά ξέρω τις δυσκολίες , τις αγωνίες και τον πόνο της ψυχής τους. Και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας. Ξέρω το βάρος του να μεγαλώνεις παιδιά σε αυτές τις δύσκολες εποχές της χολέρας. Της φτώχειας. Της ψυχικής ανέχειας. Ξέρω. Ήμουν εκεί όταν εκμυστηρεύτηκαν τις αγωνίες τους. Πήρα τα παιδιά τους αγκαλιά όταν μάτωναν τα γόνατά τους στο προαύλιο και ζητούσαν τη μαμά. Μέχρι να έρθει η μαμά, ήμουν εγώ εκεί για εκείνα. Χωρίς φόβο τα πήρα αγκαλιά όταν έβραζαν από πυρετό. Πολλές φορές κόλλησα τις ασθένειές τους. Τις γρίπες τους. Τα δερματικά τους. Τα παράσιτά τους. Ναι . Τα Ελληνάκια έχουν από ολα αυτα. Αλλά δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να είμαι εκεί σαν δεύτερη Μητέρα για αυτα. Τα αγαπάω τα παιδιά τους. Μάλιστα τα πιο μικρά, μερικές φορές μπερδεύονται και με φώναζαν μαμά. Αλήθεια. Το κάνουν αυτο οι πολύ μικροί μαθητές.

Και θα συνεχίσω να τα αγαπάω και να διαθέτω την αγκαλιά μου και την ψυχή μου για αυτά. Γιατί έχω επιλέξει να είμαι Δασκάλα. Είναι δύσκολο να είσαι δάσκαλος. Γιατί βλέπεις να κυλάει η ιστορία μπροστά σου και πολλές φορές είναι πέρα από τις δυνάμεις σου να αλλάξεις το ελάχιστο.Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι νόμιζα. Έτσι ήθελαν να με κάνουν να νομίζω . Ότι είμαι θύμα. Ότι δεν μπορώ να αλλάξω πολλά. Είναι ψέμα όμως. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα των μαθητών μου. Μπορώ να συμβάλω λίγο. Ένα μικρο βηματάκι προς μια πιο ανθρώπινη ζωή.

Πιο ανθρώπινη ζωή.

Και γι αυτόν τον λόγο θα συνεχίζω να αγκαλιάζω τα παιδιά τους όταν έχουν πυρετό και να βρίσκομαι δίπλα στις μητέρες αυτές όταν θα θέλουν υποστήριξη. Θα το κάνω..Με όλη μου την καρδιά.

Θα το κάνω όμως και για τα παιδιά των προσφύγων .

Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην το κάνω και για τα παιδιά των προσφύγων.

Ξέρετε γιατί;

Για ένα μόνο λόγο.

Για να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο.

Δυστυχώς αυτο με ενδιαφέρει μόνο.

Γιατί ο Δαρβίνος είπε, πως τα είδη που δείχνουν Συμπόνοια στα αδύναμα μέλη της αγέλης, είναι τα είδη που επιβιώνουν. Είναι τα είδη που κατακτούν το κόσμο. Τα δυνατά είδη. Αυτά τα είδη στο βασίλειο της φύσης επιβιώνουν. Όχι τα βίαια. Όχι εκείνα που αφήνουν πίσω στο πέρασμά τους και έξω από την αγέλη τον αδύναμο. Αλλά αυτά που κάνουν χώρο.

Χώρο.

Θα ήθελα να είμαστε μαζί σε αυτό το Μεγάλο και Ιερό σκοπό. Μια αγκαλιά. Για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί και λίγο πιο θωρακισμένοι και προετοιμασμένοι για τα επόμενα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Σε αυτές τις φήμες πολέμου και σε αυτο το χωνευτήρι ψυχών που έχει καταντήσει ο κόσμος θέλω ειλικρινά να είμαστε μαζί και να αγκαλιάσουμε τους αδύναμους.

Για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Θα έρθετε;

Ελένη Καραγιάννη

Εκπαιδευτικός εικαστικής αγωγής

Συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού»

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Κυνήγησε ο Στάλιν τους Εβραίους;




Μια πολύ γόνιμη τοποθέτηση του Ιωσήφ Στάλιν για τον αντισημιτισμό


Ι.Στάλιν

«Ήδη από την αρχή τής εμφάνισης τού χιτλερισμού, ο Στάλιν δεν έδειξε την παραμικρή συμπάθεια προς τους Εβραίους.»
Φ. Φυρέ, «Το παρελθόν μιας αυταπάτης», «ιστορικός» και νεκροθάφτης τής Γαλλικής Επανάστασης


Απάντηση σε ερώτηση τού Εβραϊκού Τηλεγραφικού Πραχτορείου τής Αμερικής


Απαντώ στην ερώτησή Σας.


Ο εθνικός και φυλετικός σωβινισμός είναι επιβίωση των μισάνθρωπων ηθών που χαρακτηρίζουν την περίοδο τού κανιβαλισμού. Ο αντισημιτισμός, σαν έσχατη μορφή φυλετικού σωβινισμού, είναι η πιο επικίνδυνη επιβίωση τού κανιβαλισμού.


Ο αντισημιτισμός συμφέρει στους εκμεταλλευτές, σαν αλεξικέραυνο που απομακρύνει από τον καπιταλισμό το χτύπημα των εργαζομένων. Ο αντισημιτισμός είναι επικίνδυνος για τους εργαζόμενους, σαν απατηλό μονοπάτι που τους ξεστρατίζει από το σωστό δρόμο και τους οδηγεί στη ζούγκλα. Γι’ αυτό οι κομμουνιστές, σαν συνεπείς διεθνιστές, δεν μπορούν να μην είναι ανειρήνευτοι και ορκισμένοι εχθροί τού αντισημιτισμού.


Στην ΕΣΣΔ ο αντισημιτισμός διώκεται αυστηρότατα από τον νόμο, σαν φαινόμενο βαθιά εχθρικό προς το Σοβιετικό καθεστώς. Οι δραστήριοι αντισημίτες, σύμφωνα με τους νόμους τής ΕΣΣΔ, τιμωρούνται με θάνατο.


Ι.Στάλιν


12 Γενάρη 1931
Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Πράβντα», αρ. φύλλου 329,
30 τού Νοέμβρη 1936
(Ι.Στάλιν, Άπαντα, τομ. 13, σελ.32)

Πηγή: Waltendegewalt