Όταν η αλήθεια γίνεται δύσκολη
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015
"Μένουμε Ευρώπη..."
"Μένουμε Ευρώπη..."
"Είναι ο μόνος δρόμος..."
Διαβάζουμε σήμερα:
"Μετά από την υπογραφή του ρωσικού διατάγματος για την επέκταση επί ένα ακόμη έτος του ρωσικού εμπάργκο στα ευρωπαϊκά φρούτα και τα λαχανικά, η χώρα μας οδηγείται οριστικά εκτός της ρωσικής αγοράς..."
"δεν επιβεβαιώνονται δυστυχώς οι προσδοκίες παραγωγών και εξαγωγέων οπωροκηπευτικών, για χαλάρωση του ρωσικού εμπάργκο".
Η Ελληνική αγροτική παραγωγή που ηδη έχει συρρικνωθεί έως εξαφανισθεί λόγω της ΚΑΠ που επιβάλει περιορισμούς στην παραγωγή προιόντων σύμφωνα με τις επιθυμίες της ΕΕ, δέχεται άλλη μια μαχαιριά εξ αιτίας της πολιτικής της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας που συνυπογράφεται από την Ελλάδα.
Είδες η ΕΕ;
Μετά θα βγαίνουν οι διαφοροι πολιτικοί υποστηρικτές της ΕΕ, οι δημοσιογράφοι και οι αναλυτές και θα μας λένε ότι "δεν παράγουμε τίποτα"
Γιατί άραγε;
Ποιος τσακίζει την οικονομία τελικά;
Γινεται άραγε ανάπτυξη της παραγωγής με ταυτόχρονο τσάκισαμ των παραγωγών και της παραγωγής;
Τελικά που βρίσκεται η ζωή; Εντός ή εκτός καπιταλισμού;
Σάββατο 20 Ιουνίου 2015
Αλήθειες και ομολογίες Βαρουφάκη 2
"Η κυβέρνηση αγωνίζεται μόνη..." είπε ο κ.Βαρουφάκης...
Για να συμπληρώσει λίγο πιο πέρα:
"...το Ελληνικό δράμα συχνά παρεξηγείται στις βόρειες χώρες, κυρίως γιατί η ασωτία του παρελθόντος έχει επισκιάσει την εξαιρετική προσαρμογή των τελευταίων πέντε ετών. "
Για να συμπληρώσει λίγο πιο πέρα:
"...το Ελληνικό δράμα συχνά παρεξηγείται στις βόρειες χώρες, κυρίως γιατί η ασωτία του παρελθόντος έχει επισκιάσει την εξαιρετική προσαρμογή των τελευταίων πέντε ετών. "
Εξαιρετική η προσαρμογή λοιπόν κατά τον Γ.Βαρουφάκη!
Πόσο εξαιρετική ήταν το λέει ο ίδιος αμέσως μετά:
"Οι μισθοί έχουν περιορισθεί κατά 37%, οι συντάξεις μέχρι 48%, οι θέσεις απασχόλησης στο δημόσιο τομέα κατά 30%, η ιδιωτική κατανάλωση κατά 33%..."
Εξαιρετικός αγώνας λοιπόν από την κυβέρνηση και σίγουρα με εξαιρετικούς στόχους.
Και συνεχίζει πιο κάτω για να μπερδευτούμε τελείως:
"δυστυχώς η προσαρμογή αυτή ήταν τόσο δραστική που η οικονομική δραστηριότητα «πνίγηκε», το συνολικό εισόδημα έπεσε κατά 27%, η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 27%,η αδήλωτη εργασία άγγιξε το 34%, το δημόσιο χρέος έφτασε στο 180% ενός γρήγορα συρρικνούμενου ΑΕΠ και η χρηματοπιστωτική ρευστότητα εξανεμίστηκε, ενώ παράλληλα οι νέοι Έλληνες, όπως και οι αντίστοιχοι Ιρλανδοί, έφυγαν από τη χώρα παίρνοντας μαζί τους τεράστιες ποσότητες ανθρώπινου κεφαλαίου, που το Ελληνικό Κράτος είχε επενδύσει πάνω τους"
Και συνεχίζει πιο κάτω για να μπερδευτούμε τελείως:
"δυστυχώς η προσαρμογή αυτή ήταν τόσο δραστική που η οικονομική δραστηριότητα «πνίγηκε», το συνολικό εισόδημα έπεσε κατά 27%, η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 27%,η αδήλωτη εργασία άγγιξε το 34%, το δημόσιο χρέος έφτασε στο 180% ενός γρήγορα συρρικνούμενου ΑΕΠ και η χρηματοπιστωτική ρευστότητα εξανεμίστηκε, ενώ παράλληλα οι νέοι Έλληνες, όπως και οι αντίστοιχοι Ιρλανδοί, έφυγαν από τη χώρα παίρνοντας μαζί τους τεράστιες ποσότητες ανθρώπινου κεφαλαίου, που το Ελληνικό Κράτος είχε επενδύσει πάνω τους"
Οπότε μάλλον δεν ήταν και πολύ εξαιρετική η δραστική αυτή προσαρμογή...
Γι αυτό όμως μαζεύονται όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι κάθε λίγο.
Για να την κάνουν ακόμα καλύτερη...
Αλήθειες και ομολογίες Βαρουφάκη 1
Όταν η πραγματικότητα φωνάζει από μόνη της και οι ίδιοι οι οπαδοί της ΕΕ αποκαλύπτουν την ουσία της με λεπτομέρειες, δεν χρειάζεται να προσθέσει κανεις πολλά.
Είπε ο Γ.Βαρουφάκης ανάμεσα σε άλλα:
Φαίνεται λες και η Ευρώπη έχει αποφανθεί ότι οι εκλεγμένοι υπουργοί οικονομικών δεν είναι ικανοί να συλλάβουν το βάθος της τεχνικής λεπτομέρειας – καλύτερα να το αφήσουμε σε «ειδικούς» που αντιπροσωπεύουν τους θεσμούς και όχι τους λαούς. Είναι να απορεί κανείς πως μια τέτοια διευθέτηση μπορεί να είναι αποτελεσματική, πόσο μάλλον έστω και επιφανειακά δημοκρατική»
Βέβαια και οι εκλεγμένοι δεν έκαναν και κάτι διαφορετικό.
Από την Κύπρο μέχρι την Πολωνία και την Ολλανδία όλοι στοιχίζονται με το πλαίσιο της ΕΕ.
Από την Κύπρο μέχρι την Πολωνία και την Ολλανδία όλοι στοιχίζονται με το πλαίσιο της ΕΕ.
Το ίδιο θα κάνει αναγκαστικά και η Ελληνική κυβέρνηση παρά τις γκρίνιες.
Σε λίγο θα έρθουν και τα χαμόγελα και οι χειραψίες.
Σε λίγο θα έρθουν και τα χαμόγελα και οι χειραψίες.
Η δημοκρατία της ΕΕ φτάνει μέχρι τη γραμμή που θίγεται έστω και το πιο μικρό συμφέρον των επιχειρηματικών ομίλων που εκπροσωπεί.
Οι "παντοδύναμοι θεσμοί" που λέει ο Γ.Βαρουφάκης δεν έγιναν για το καλό των λαών.
Ας το ομολογήσουν.
Σάββατο 13 Ιουνίου 2015
Δημοσκόπηση Marc - Πτώση αποδοχής για ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ
H δημοσκόπηση της ΜARC που παρουσιάστηκε στον Alpha την περασμένη εβδομάδα.
Στην πρόθεση ψήφου
ΣΥΡΙΖΑ 34,2
ΝΔ 19,6
ΠΟΤΑΜΙ 6,3
ΚΚΕ 5,2
ΧΑ 5
ΑΝΕΛ 3,7
ΠΑΣΟΚ 3.2
Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η πτώση του ποσοστού αποδοχής της κυβέρνησης παρά τα πολύ ψηλά ποσοστά που έχει ακόμη λόγω του Αριστερού προφίλ της, ενώ είναι φανερός ο αντιλαικός χαρακτήρας της.
ΣΥΡΙΖΑ 34,2
ΝΔ 19,6
ΠΟΤΑΜΙ 6,3
ΚΚΕ 5,2
ΧΑ 5
ΑΝΕΛ 3,7
ΠΑΣΟΚ 3.2
Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η πτώση του ποσοστού αποδοχής της κυβέρνησης παρά τα πολύ ψηλά ποσοστά που έχει ακόμη λόγω του Αριστερού προφίλ της, ενώ είναι φανερός ο αντιλαικός χαρακτήρας της.
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015
Απάντηση του ΠΑΜΕ σε όσους συκοφαντούν
902
400 κεντρικές κινητοποιήσεις και πάνω από 2000 απεργίες-κινητοποιήσεις τα προηγούμενα χρόνια
Απάντηση στα σχόλια και τις δηλώσεις που έσπερναν διάφορα παπαγαλάκια της κυβέρνησης χθες, Πέμπτη, δίνει το ΠΑΜΕ.
Συγκεκριμένα, σε δελτίο τύπου αναφέρει:
«Με αφορμή τη χθεσινή κινητοποίηση στο Υπουργείο Οικονομικών διάφορα παπαγαλάκια της νέας κυβέρνησης, έσπερναν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, σχόλια και δηλώσεις αναφέροντας πως «το ΠΑΜΕ τώρα θυμήθηκε να κάνει κινητοποιήσεις».
Αν και οι εργαζόμενοι γνωρίζουν το ΠΑΜΕ, το βίντεο που επισυνάπτεται με ένα ελάχιστο δείγμα της δράσης του, αποτελεί απάντηση-υπενθύμιση προς τις νεομνημονιακές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Αν και η εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις οφείλουμε να καταγράψουμε τα εξής στοιχεία επιπλέον.
Τα προηγούμενα χρόνια με πρωτοβουλία και προτάσεις των ταξικών δυνάμεων, των σωματείων και των φορέων που συσπειρώνονται στη δύναμη του ΠΑΜΕ, πραγματοποιήθηκαν πάνω από 400 κεντρικές κινητοποιήσεις και πάνω από 2000 απεργίες-κινητοποιήσεις σε κλάδους και χώρους δουλειάς.
Οι συμβολικές κινητοποιήσεις όπως και η χθεσινή πρωτοβουλία, πλαισίωναν τους χιλιάδες μικρούς και μεγάλους αγώνες που αναπτύχθηκαν στα εργοστάσια, στις βιομηχανικές ζώνες και στους εργασιακούς χώρους. Εκεί έβρισκαν εφαρμογή όλα τα αντεργατικά μέτρα και παράλληλα δινόταν η μάχη κατά μέτωπο με την εργοδοσία για το μισθό, τις απολύσεις, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την ίδια στιγμή που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απαξίωναν τις μορφές πάλης στους χώρους δουλειάς και καλούσαν γενικά και αόριστα στις θολές κινητοποιήσεις της πλατείας που είχαν ως προμετωπίδα το σύνθημα, «έξω τα σωματεία».
Κανείς δεν μπορεί να συκοφαντήσει το ΠΑΜΕ, τις θέσεις και τους αγώνες του. Άλλα «κινήματα» είναι αυτά που εμφανίστηκαν ως τα δήθεν καινοτόμα, «προοδευτικά» και φυσικά σε κόντρα με το εργατικό κίνημα. Αυτά όμως εξαφανίστηκαν αστραπιαία, παρά τη γενικευμένη δημοσιότητα και στήριξη που πήραν από κόμματα και ΜΜΕ, αφού πρώτα έπαιξαν τον αποπροσανατολιστικό ρόλο τους, στους λαϊκούς αγώνες.
Το ΠΑΜΕ αταλάντευτο όλα αυτά τα χρόνια και με επίκεντρο το σύνθημα «ξεσηκωμός για να μην πτωχεύσει ο λαός» έχει ανοιχτό μέτωπο με τη μεγαλοεργοδοσία του κάθε κλάδου, τους εφοπλιστές και τους βιομηχάνους. Έχει σαφή θέση απέναντι στην ΕΕ, το ΔΝΤ και κάθε οργανισμό που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Έχει ανοιχτό μέτωπο απέναντι σε κάθε κυβέρνηση που σφαγιάζει το λαό και παίρνει μέτρα εναντίον του, αλλά και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που αποτελεί την πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές της εργατικής τάξης.
Για όλη αυτή τη δραστηριότητα υπάρχει σε εξέλιξη μια βιομηχανία δικαστικών διώξεων σε δεκάδες συναδέλφους μας που με την πρωτοπόρα δράση τους συγκρούστηκαν με τις αξιώσεις των βιομηχάνων και του πολίτικου προσωπικού τους. Μόλις προχθές προστέθηκαν νέες καταδικαστικές αποφάσεις συναδέλφων μας στη Λάρισα, συναδέλφων ναυτεργατών κα.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να μην δεχτούν το «ρεαλισμό» των νέων αντιλαϊκών συμφωνιών-μνημονίων αλλά να αγωνιστούν συνολικά για την κατάργηση όλων των μνημονίων και των μέτρων που επιδεινώνουν τη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας».
400 κεντρικές κινητοποιήσεις και πάνω από 2000 απεργίες-κινητοποιήσεις τα προηγούμενα χρόνια
Απάντηση στα σχόλια και τις δηλώσεις που έσπερναν διάφορα παπαγαλάκια της κυβέρνησης χθες, Πέμπτη, δίνει το ΠΑΜΕ.
Συγκεκριμένα, σε δελτίο τύπου αναφέρει:
«Με αφορμή τη χθεσινή κινητοποίηση στο Υπουργείο Οικονομικών διάφορα παπαγαλάκια της νέας κυβέρνησης, έσπερναν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, σχόλια και δηλώσεις αναφέροντας πως «το ΠΑΜΕ τώρα θυμήθηκε να κάνει κινητοποιήσεις».
Αν και οι εργαζόμενοι γνωρίζουν το ΠΑΜΕ, το βίντεο που επισυνάπτεται με ένα ελάχιστο δείγμα της δράσης του, αποτελεί απάντηση-υπενθύμιση προς τις νεομνημονιακές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Αν και η εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις οφείλουμε να καταγράψουμε τα εξής στοιχεία επιπλέον.
Τα προηγούμενα χρόνια με πρωτοβουλία και προτάσεις των ταξικών δυνάμεων, των σωματείων και των φορέων που συσπειρώνονται στη δύναμη του ΠΑΜΕ, πραγματοποιήθηκαν πάνω από 400 κεντρικές κινητοποιήσεις και πάνω από 2000 απεργίες-κινητοποιήσεις σε κλάδους και χώρους δουλειάς.
Οι συμβολικές κινητοποιήσεις όπως και η χθεσινή πρωτοβουλία, πλαισίωναν τους χιλιάδες μικρούς και μεγάλους αγώνες που αναπτύχθηκαν στα εργοστάσια, στις βιομηχανικές ζώνες και στους εργασιακούς χώρους. Εκεί έβρισκαν εφαρμογή όλα τα αντεργατικά μέτρα και παράλληλα δινόταν η μάχη κατά μέτωπο με την εργοδοσία για το μισθό, τις απολύσεις, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την ίδια στιγμή που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απαξίωναν τις μορφές πάλης στους χώρους δουλειάς και καλούσαν γενικά και αόριστα στις θολές κινητοποιήσεις της πλατείας που είχαν ως προμετωπίδα το σύνθημα, «έξω τα σωματεία».
Κανείς δεν μπορεί να συκοφαντήσει το ΠΑΜΕ, τις θέσεις και τους αγώνες του. Άλλα «κινήματα» είναι αυτά που εμφανίστηκαν ως τα δήθεν καινοτόμα, «προοδευτικά» και φυσικά σε κόντρα με το εργατικό κίνημα. Αυτά όμως εξαφανίστηκαν αστραπιαία, παρά τη γενικευμένη δημοσιότητα και στήριξη που πήραν από κόμματα και ΜΜΕ, αφού πρώτα έπαιξαν τον αποπροσανατολιστικό ρόλο τους, στους λαϊκούς αγώνες.
Το ΠΑΜΕ αταλάντευτο όλα αυτά τα χρόνια και με επίκεντρο το σύνθημα «ξεσηκωμός για να μην πτωχεύσει ο λαός» έχει ανοιχτό μέτωπο με τη μεγαλοεργοδοσία του κάθε κλάδου, τους εφοπλιστές και τους βιομηχάνους. Έχει σαφή θέση απέναντι στην ΕΕ, το ΔΝΤ και κάθε οργανισμό που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Έχει ανοιχτό μέτωπο απέναντι σε κάθε κυβέρνηση που σφαγιάζει το λαό και παίρνει μέτρα εναντίον του, αλλά και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που αποτελεί την πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές της εργατικής τάξης.
Για όλη αυτή τη δραστηριότητα υπάρχει σε εξέλιξη μια βιομηχανία δικαστικών διώξεων σε δεκάδες συναδέλφους μας που με την πρωτοπόρα δράση τους συγκρούστηκαν με τις αξιώσεις των βιομηχάνων και του πολίτικου προσωπικού τους. Μόλις προχθές προστέθηκαν νέες καταδικαστικές αποφάσεις συναδέλφων μας στη Λάρισα, συναδέλφων ναυτεργατών κα.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να μην δεχτούν το «ρεαλισμό» των νέων αντιλαϊκών συμφωνιών-μνημονίων αλλά να αγωνιστούν συνολικά για την κατάργηση όλων των μνημονίων και των μέτρων που επιδεινώνουν τη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας».
Βρυχηθμοί ...
Όταν κάποιος προειδοποιεί ότι ο ιμπεριαλισμός απειλεί τον πλανήτη με ένα νέο γενικευμένο πόλεμο, οι περισσότεροι κλείνουν τ'αυτιά τους. Οι ειδικοί από την άλλη προτιμούν να μιλούν μπερδεμένα και να θολώνουν τα νερα όσο γίνεται πιο πολύ.
Παρ' όλα αυτά όταν έρευνες όπως η πιο κάτω εμφανίζονται και αναλύονται σε μεγάλα ΜΜΕ δεν είναι δυνατόν να μην πάει ο νους στο κακό.
Έτσι κι αλλιώς είτε το δέχονται είτε όχι, οι διαφόρων αποχρώσεων προστάτες του καπιταλισμού, το σύστημα αυτό έχει την καταστροφή και τον πόλεμο στο DNA του. Τελευταία φαίνεται πιο καθαρά ότι δεν τον έχει μόνο στο dna του αλλά και στους σχεδιασμούς σωτηρίας του.
Το άρθρο από το capital.gr
 |
Του Leonid Bershidsky
Εάν οι δυτικές κυβερνήσεις βλέπουν το Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin ως μείζονα απειλή, θα πρέπει να κάνουν κάτι με τους ψηφοφόρους τους, οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να βοηθήσουν τους συμμάχους τους εάν αυτοί μπουν σε μπελάδες. Αυτή η έλλειψη αλληλεγγύης συνιστά πιο σημαντική απειλή για τη Δύση από οποιαδήποτε εξωτερική επίθεση.
Στο άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, η οποία εδραίωσε τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), τα κράτη-μέλη συμφωνούν ότι "μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσοτέρων από αυτά στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική θα θεωρηθεί ως επίθεση εναντίον όλων" και ότι κάθε κράτος θα πρέπει να λάβει "τα μέτρα που κρίνει αναγκαία" για την αντιμετώπιση.
Αυτό δεν υποχρεώνει τα μέλη να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη, ενώ μια δημοσκόπηση του Κέντρου Ερευνών Pew που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη δείχνει ότι σε ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ, ο κόσμος δεν θα ήθελε κιόλας.
Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν εάν η χώρα τους θα πρέπει να κάνει χρήση βίας, σε περίπτωση που η Ρωσία εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση με ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ. Μόνο σε δύο χώρες -τις ΗΠΑ και τον Καναδά- μια καθαρή πλειοψηφία απάντησε "ναι". Σε τρία άλλα κράτη -Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία- η πλειοψηφία τάχθηκε κατά της χρήσης βίας:
Το υψηλό επίπεδο δέσμευσης των ΗΠΑ απέναντι στο ΝΑΤΟ είναι σπουδαία νέα για τους Λετονούς, τους Λιθουανούς, τους Εσθονούς και τους Πολωνούς. Όταν πρόκειται για στρατιωτικές δαπάνες, οι ΗΠΑ δαπανούν περισσότερα από το αμέσως επόμενο πιο ευαίσθητο σε θέματα άμυνας μέλος του ΝΑΤΟ, το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά 10 μονάδες, έτσι είναι η χώρα που έχει τον πρώτο λόγο. Δεν είναι ιδιαίτερα λογικό, ωστόσο, το ότι οι Αμερικανοί που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το δυνητικό θέατρο του πολέμου είναι πιο πρόθυμοι να βοηθήσουν από ό, τι, ας πούμε, οι Πολωνοί.
Ίσως είναι πιο εύκολο για τους πολίτες των ΗΠΑ ή του Καναδά να πουν ότι θα αγωνιστούν σε έναν μακρινό πόλεμο που είναι απίθανο να επηρεάσει άμεσα τις ζωές τους από ό,τι για τους Ευρωπαίους. Ακόμα κι έτσι, η αποσύνδεση μεταξύ της αντίληψης της απειλής και της προθυμίας για δράση είναι παράξενη. Το 70% των Πολωνών απάντησαν στο Pew ότι θεωρούν τη Ρωσία μια σημαντική στρατιωτική απειλή, σε σύγκριση με 49% που ήταν ο μέσος όρος των χωρών του ΝΑΤΟ που συμμετείχαν στο δείγμα.
Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ πιστεύει ότι εάν ένα μέλος της συμμαχίας δεχθεί επίθεση οι ΗΠΑ θα παρέμβουν. Γιατί λοιπόν να εμπλακούν εάν οι Αμερικανοί αναλάβουν τη βρώμικη δουλειά;
Οι απαντήσεις αυτές πιθανότατα λένε περισσότερα για την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη των ΗΠΑ ως παγκόσμιου χωροφύλακα που θα παρέμβει ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει. Υπάρχουν ενδείξεις, για παράδειγμα, ότι αν η Ρωσία εξαπολύσει ουκρανικού τύπου υβριδικό πόλεμο σε ένα από τα κράτη της Βαλτικής, οι Ευρωπαίοι δεν θα σπεύσουν απαραίτητα να κατηγορήσουν τη Μόσχα. Στις ΗΠΑ, το 42% των ερωτηθέντων στην έρευνα είπαν ότι πιστεύουν πως η Ρωσία φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη βία στην Ουκρανία. Τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ιταλία, το ποσοστό αυτό ανήλθε σε 29%.
Άλλη μία διαφορά είναι ότι οι Αμερικανοί βλέπουν τη συμμαχία του ΝΑΤΟ ως μια φυσική επέκταση της επιρροής των ΗΠΑ, μέσα από μια ομάδα πιστών δορυφόρων. Έρευνα του περασμένου έτους έδειξε ότι η πλειονότητα των Αμερικανών πιστεύουν ότι η συμμαχία πρέπει να πραγματοποιεί στρατιωτικές επιχειρήσεις και έξω από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ: Γι 'αυτούς, είναι καθαρά θέμα Δυτικής Συμμαχίας παρά εδαφικής ασφάλειας. Η πλειονότητα των Ευρωπαίων, ωστόσο, δεν πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση εκτός Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής. Για το 73%, η δράση της συμμαχίας είναι εδαφική άμυνα.
Την ίδια στιγμή, πολλοί Γερμανοί και Ιταλοί μπορεί να μην αναγνωρίσουν τους Λετονούς ή τους Λιθουανούς ως πλήρεις Ευρωπαίους, κάτι που μπορεί επίσης να εξηγήσει την απροθυμία τους να τις υπερασπιστούν.
Οι ηγέτες της ηπείρου, ιδίως η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel, θα έπρεπε να ανησυχούν για αυτές τις συμπεριφορές: Ακόμα και αν η Ρωσία δεν φαίνεται αποφασισμένη να επεκτείνει την επίθεσή της, είναι λογικό για τους Ευρωπαίους να παρουσιάζουν ένα περισσότερο ενωμένο μέτωπο. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν μια πρόσκληση για τους ξένους να εκμεταλλευτούν μια διαιρεμένη Ευρώπη.
Εάν οι δυτικές κυβερνήσεις βλέπουν το Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin ως μείζονα απειλή, θα πρέπει να κάνουν κάτι με τους ψηφοφόρους τους, οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να βοηθήσουν τους συμμάχους τους εάν αυτοί μπουν σε μπελάδες. Αυτή η έλλειψη αλληλεγγύης συνιστά πιο σημαντική απειλή για τη Δύση από οποιαδήποτε εξωτερική επίθεση.
Στο άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, η οποία εδραίωσε τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), τα κράτη-μέλη συμφωνούν ότι "μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσοτέρων από αυτά στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική θα θεωρηθεί ως επίθεση εναντίον όλων" και ότι κάθε κράτος θα πρέπει να λάβει "τα μέτρα που κρίνει αναγκαία" για την αντιμετώπιση.
Αυτό δεν υποχρεώνει τα μέλη να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη, ενώ μια δημοσκόπηση του Κέντρου Ερευνών Pew που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη δείχνει ότι σε ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ, ο κόσμος δεν θα ήθελε κιόλας.
Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν εάν η χώρα τους θα πρέπει να κάνει χρήση βίας, σε περίπτωση που η Ρωσία εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση με ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ. Μόνο σε δύο χώρες -τις ΗΠΑ και τον Καναδά- μια καθαρή πλειοψηφία απάντησε "ναι". Σε τρία άλλα κράτη -Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία- η πλειοψηφία τάχθηκε κατά της χρήσης βίας:
Το υψηλό επίπεδο δέσμευσης των ΗΠΑ απέναντι στο ΝΑΤΟ είναι σπουδαία νέα για τους Λετονούς, τους Λιθουανούς, τους Εσθονούς και τους Πολωνούς. Όταν πρόκειται για στρατιωτικές δαπάνες, οι ΗΠΑ δαπανούν περισσότερα από το αμέσως επόμενο πιο ευαίσθητο σε θέματα άμυνας μέλος του ΝΑΤΟ, το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά 10 μονάδες, έτσι είναι η χώρα που έχει τον πρώτο λόγο. Δεν είναι ιδιαίτερα λογικό, ωστόσο, το ότι οι Αμερικανοί που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το δυνητικό θέατρο του πολέμου είναι πιο πρόθυμοι να βοηθήσουν από ό, τι, ας πούμε, οι Πολωνοί.
Ίσως είναι πιο εύκολο για τους πολίτες των ΗΠΑ ή του Καναδά να πουν ότι θα αγωνιστούν σε έναν μακρινό πόλεμο που είναι απίθανο να επηρεάσει άμεσα τις ζωές τους από ό,τι για τους Ευρωπαίους. Ακόμα κι έτσι, η αποσύνδεση μεταξύ της αντίληψης της απειλής και της προθυμίας για δράση είναι παράξενη. Το 70% των Πολωνών απάντησαν στο Pew ότι θεωρούν τη Ρωσία μια σημαντική στρατιωτική απειλή, σε σύγκριση με 49% που ήταν ο μέσος όρος των χωρών του ΝΑΤΟ που συμμετείχαν στο δείγμα.
Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ πιστεύει ότι εάν ένα μέλος της συμμαχίας δεχθεί επίθεση οι ΗΠΑ θα παρέμβουν. Γιατί λοιπόν να εμπλακούν εάν οι Αμερικανοί αναλάβουν τη βρώμικη δουλειά;
Οι απαντήσεις αυτές πιθανότατα λένε περισσότερα για την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη των ΗΠΑ ως παγκόσμιου χωροφύλακα που θα παρέμβει ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει. Υπάρχουν ενδείξεις, για παράδειγμα, ότι αν η Ρωσία εξαπολύσει ουκρανικού τύπου υβριδικό πόλεμο σε ένα από τα κράτη της Βαλτικής, οι Ευρωπαίοι δεν θα σπεύσουν απαραίτητα να κατηγορήσουν τη Μόσχα. Στις ΗΠΑ, το 42% των ερωτηθέντων στην έρευνα είπαν ότι πιστεύουν πως η Ρωσία φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη βία στην Ουκρανία. Τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ιταλία, το ποσοστό αυτό ανήλθε σε 29%.
Άλλη μία διαφορά είναι ότι οι Αμερικανοί βλέπουν τη συμμαχία του ΝΑΤΟ ως μια φυσική επέκταση της επιρροής των ΗΠΑ, μέσα από μια ομάδα πιστών δορυφόρων. Έρευνα του περασμένου έτους έδειξε ότι η πλειονότητα των Αμερικανών πιστεύουν ότι η συμμαχία πρέπει να πραγματοποιεί στρατιωτικές επιχειρήσεις και έξω από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ: Γι 'αυτούς, είναι καθαρά θέμα Δυτικής Συμμαχίας παρά εδαφικής ασφάλειας. Η πλειονότητα των Ευρωπαίων, ωστόσο, δεν πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση εκτός Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής. Για το 73%, η δράση της συμμαχίας είναι εδαφική άμυνα.
Την ίδια στιγμή, πολλοί Γερμανοί και Ιταλοί μπορεί να μην αναγνωρίσουν τους Λετονούς ή τους Λιθουανούς ως πλήρεις Ευρωπαίους, κάτι που μπορεί επίσης να εξηγήσει την απροθυμία τους να τις υπερασπιστούν.
Οι ηγέτες της ηπείρου, ιδίως η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel, θα έπρεπε να ανησυχούν για αυτές τις συμπεριφορές: Ακόμα και αν η Ρωσία δεν φαίνεται αποφασισμένη να επεκτείνει την επίθεσή της, είναι λογικό για τους Ευρωπαίους να παρουσιάζουν ένα περισσότερο ενωμένο μέτωπο. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν μια πρόσκληση για τους ξένους να εκμεταλλευτούν μια διαιρεμένη Ευρώπη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)