Ενα ακόμα προκλητικό «δωράκι» για το κεφάλαιο...

Να σημειωθεί ότι την ίδια ώρα που φορτώνει το λαό με νέα βαριά χαράτσια πάνω σε όλα τα καύσιμα που χρησιμοποιεί, η κυβέρνηση προωθεί μια ακόμα προκλητική διάταξη σε όφελος τμημάτων του κεφαλαίου.

Συγκεκριμένα, από την 1η Ιούνη καταργείται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο φυσικό αέριο, το οποίο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, δίνοντας έτσι ένα ακόμα προκλητικό «δωράκι» στο κεφάλαιο που δραστηριοποιείται ήδη στο συγκεκριμένο κλάδο (ΤΕΡΝΑ - «Qatar Petroleum», «Αλουμίνιον της Ελλάδος», «Μυτιληναίος» - ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ, ΕΛΠΕ - «Edison»), στα τμήματα του κεφαλαίου που θα προχωρήσουν σε επιχειρηματικές συμπράξεις με τη ΔΕΗ ΑΕ, αλλά και συνολικότερα στους εγχώριους βιομήχανους που απαιτούν μείωση του λεγόμενου «ενεργειακού κόστους» τους...

Χαρακτηριστικά, στο πολυνομοσχέδιο αναφέρεται ότι η εν λόγω προκλητική ρύθμιση προωθείται για λόγους ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της εγχώριας βιομηχανίας. Και μπορεί το επόμενο διάστημα να υπάρξει έντονη αντιπαράθεση μεταξύ παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και των λεγόμενων «ενεργοβόρων» βιομηχανιών για το μερτικό του καθενός από το «δωράκι», ωστόσο το σίγουρο είναι ότι το λογαριασμό θα πληρώσει και πάλι ο λαός...

ριζοσπάστης

Εντυπωσιακή φωτογραφία σπειροειδούς γαλαξία

Φωτογραφία του Hubble από τον σπειροειδή γαλαξία NGC 6814 (Πηγή: ESA/Hubble & NASA)

Μαζί με τους «ακανόνιστους γαλαξίες», οι «σπειροειδείς γαλαξίες» αποτελούν περίπου το 60% των γαλαξιών στο «τοπικό σύμπαν». Ωστόσο, παρά την επικράτηση τους, κάθε σπειροειδής γαλαξίας είναι μοναδικός -όπως οι νιφάδες του χιονιού- δεν υπάρχουν δύο όμοιοι. Αυτό απεικονίζεται στον εντυπωσιακό σπειροειδή γαλαξία NGC 6814, του οποίου ο φωτεινός πυρήνας και οι θεαματικές προεκτάσεις του αποθανατίστηκαν σε αυτήν την μαγευτική εικόνα του Hubble.

O NGC 6814 έχει έναν εξαιρετικά φωτεινό πυρήνα, ένα αποκαλυπτικό σημάδι ότι ο γαλαξίας είναι ένας γαλαξίας «Seyfert». Αυτοί οι γαλαξίες έχουν πολύ ενεργά κέντρα που μπορούν να εκπέμπουν ισχυρές ριπές ακτινοβολίας. Η φωτεινή καρδιά του NGC 6814 είναι μια εξαιρετικά μεταβλητή πηγή ακτινοβολίας «ακτίνων Χ», κάνοντας τους επιστήμονες να υποψιάζονται ότι φιλοξενεί μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 18 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο.

Καθώς ο NGC 6814 είναι ένας πολύ ενεργός γαλαξίας, σε πολλές περιοχές του συγκεντρώνει ιονισμένο αέριο κατά μήκος των σπειροειδών βραχιόνων του. Σε αυτά τα μεγάλα νέφη αερίου, μια «έκρηξη» σχηματισμού νέων άστρων έλαβε πρόσφατα χώρα, σφυρηλατώντας τα λαμπρά μπλε αστέρια που είναι διάσπαρτα σε όλο το γαλαξία.

Αυταπάτες;

«Γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργήσετε την εντύπωση ότι δεν λέμε την αλήθεια, προφανώς γιατί συγκρίνετε την προεκλογική περίοδο του 2015, όταν ζητήσαμε εντολή για σκληρή διαπραγμάτευση. Μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι ότι δεν τηρήσαμε την εντολή και είπαμε ψέματα». Μεταξύ άλλων, με αυτό το ...επιχείρημα προσπάθησε ο Αλ. Τσίπρας να αντικρούσει κατηγορίες της αντιπολίτευσης, διαμορφώνοντας και άλλοθι για την κυβέρνησή του, μιλώντας την Κυριακή στη Βουλή, κατά τη διαδικασία ψήφισης του ασφαλιστικού και φορολογικού νομοσχεδίου.

Για μια ακόμα φορά είπε ψέματα. Αυταπάτες μπορεί να έτρεφαν όσοι ακολούθησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, όσοι τον στήριξαν και τον ψήφισαν. Αυταπάτες που τους καλλιέργησε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής διαχείρισης ενός συστήματος έως το μεδούλι αντιλαϊκού, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής μετάλλαξης της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας, για τη δυνατότητα να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα και τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του λαού. Ο ίδιος όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του, ήξεραν πολύ καλά ότι η πολιτική στήριξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, ο στόχος της ανάκαμψης προϋποθέτει αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας. Αυτό που επιχείρησαν και επιχειρούν είναι να περάσουν αυτήν την πολιτική με όσο το δυνατό μικρότερες εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις. Γι' αυτό, άλλωστε, στηρίχθηκαν και στηρίζονται από το κεφάλαιο και τους διεθνείς συμμάχους του.

Την Τρίτη, ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, δήλωσε σε ό,τι αφορά τον αυτόματο «κόφτη» δαπανών: «Ας μου επιτραπεί να ξεκαθαρίσουμε εδώ, για να διαλυθεί και η παραμικρή σκιά που μπορεί να έχει δημιουργηθεί. Ο μηχανισμός δημοσιονομικής διόρθωσης (...) Πρόκειται για έναν θεσμό που προβλέπεται, ήδη, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Προβλέπεται τόσο από τους μηχανισμούς twopack και sixpack όσο και από τον ελληνικό νόμο. Αυτό που προσθέσαμε εμείς δεν ήταν τίποτα άλλο από συγκεκριμένες εγγυήσεις για την αυτόματη εφαρμογή της διόρθωσης σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους της Συμφωνίας. Μιας διόρθωσης που, ούτως ή άλλως, υποχρεούσαι, όταν δεν πιάνεις τους στόχους...».

Ομολόγησε, δηλαδή, ότι στο πλαίσιο της ΕΕ είναι μονόδρομος τα μνημόνια διαρκείας για τους λαούς. Αυτό δεν το ανακάλυψαν χτες. Η στρατηγική της λυκοσυμμαχίας είναι προ πολλού αποφασισμένη, με γνώμονα τα συμφέροντα των μονοπωλίων και είναι ολετήρας για τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά ότι δεν τη γνώριζε; Οταν, μάλιστα, παρόμοια αντιλαϊκά μέτρα προωθούνται σε όλα τα κράτη - μέλη, έχουν δεν έχουν μνημόνια και τρόικες.

Οταν ο Αλ. Τσίπρας περιδιάβαινε τα συνέδρια βιομηχάνων και άλλων τμημάτων του κεφαλαίου, διεθνή φόρα, λέσχες και ινστιτούτα των καπιταλιστών, καταθέτοντας διαπιστευτήρια για την ικανότητά του να διαχειριστεί την εξουσία τους στην Ελλάδα, να υπηρετήσει το στόχο ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, δεν το έκανε με την αυταπάτη ότι οι λύκοι θα γίνουν πρόβατα, αλλά γνωρίζοντας ότι η διαχείριση που διεκδικούσε ήταν από χέρι αντιλαϊκή. Οτι η καπιταλιστική οικονομία έχει τα «δόγματά» της, όπως ξεκαθάριζε ο τότε πρόεδρος του ΣΕΒ, που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να τα αγνοήσει. Κι αυτά τα «δόγματα» υπαγορεύουν την αδιάκοπη αντιλαϊκή επίθεση, πόσο μάλλον σε μια περίοδο που η ανάκαμψη της κερδοφορίας της παραμένει ζητούμενο.

ριζοσπάστης 13/5

Τζάμπα εμείς σας αφήσαμε τόση φιλοσοφία;

διοτι

Συντάκτης: Διότιμος



“Πως τα καταφέρατε και γίνατε τόσο μαλάκες οι Έλληνες; Τζάμπα εμείς σας αφήσαμε τόση φιλοσοφία;”

Δεν πρόκειται για το μοναδικό “αστείο” αυτού του είδους που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Υπάρχουν πολλά διάσπαρτα σε ιστότοπους, τα οποία “κοινοποιούνται” από “φίλο” σε “φίλο” στα “κοινωνικά δίκτυα” και με το email.



Οι ιστότοποι αυτοί έχουν “πατριωτικό” χαρακτήρα και μας ενημερώνουν για την κατάντια αυτού του τόπου, για τη “χούντα” που μας κυβερνά και τα παρόμοια. Κατασκευάζουν μια τεχνητή σύγκριση ανάμεσα στους σοφούς αρχαίους Έλληνες και στους σημερινούς. Η σύγκριση αυτή είτε προκαλεί γέλιο είτε όχι, τελικά δημιουργεί στους παραλήπτες ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας.

Τα προαπαιτούμενα

Το “αστείο” δεν είναι ξεκάρφωτο. Η αναχρονιστική μας παιδεία έχει καλλιεργήσει το κατάλληλο πρόσφορο έδαφος. Στο σχολείο μαθαίνουμε τις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων σαν να επρόκειτο για μια ουρανοκατέβατη σοφία που δημιουργήθηκε στα κεφάλια κάποιων προικισμένων ατόμων, που φώτισαν την ανθρωπότητα και όταν πέθαναν ήρθε το τέλος της υψηλής φιλοσοφίας, της αληθινής δημοκρατίας και της ηθικής πολιτικής σκέψης.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι σημερινοί Έλληνες εύκολα αισθάνονται ότι είναι κάτι σαν σκωληκοειδείς αποφύσεις του αρχαίου Ελληνικού μεγαλείου. Κάτω από το βάρος μιας τέτοιας βαριάς κληρονομιάς δεν διανοούνται καν να συγκριθούν με τους μεγάλους προγόνους τους.

Η σύγκριση των Αρχαίων Ελλήνων με τους Νεοέλληνες

Ας τολμήσουμε το “αδιανόητο”, τη σύγκριση των αρχαίων σοφών με τους σημερινούς απλούς ανθρώπους.

Από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα η γνώση έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Οι αρχαίοι θα χρειάζονταν να διδαχθούν πολλά για να μπορέσουν να κατανοήσουν αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Ο σημερινός λαϊκός άνθρωπος με μέση εκπαίδευση έχει γνώσεις που δεν είχαν οι σοφοί την αρχαία εποχή και επομένως έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί και να επεξεργασθεί έννοιες που αν κάποιος αρχαίος σοφός ανασταινόταν σήμερα θα είχε δυσκολίες να καταλάβει.

Οι σοφοί ήταν τμήμα της τότε κοινωνίας. Ανήκαν σε μια μικρή μειοψηφία “ελευθέρων” πολιτών. Για να διαλογίζονται έπρεπε να υπάρχει η μεγάλη πλειοψηφία των “δούλων” που δημιουργούσε τον πλούτο, τον οποίο απολάμβαναν και χρησιμοποιούσαν οι ελεύθεροι πολίτες για την πνευματική καλλιέργειά τους.

Οι σοφοί δεν είναι θεόσταλτα υπερφυσικά όντα, αλλά δημιουργήματα της εποχής τους, άνθρωποι που στηρίζονται κάθε φορά στη συσσωρευμένη γνώση, άνθρωποι που αναπτύσσουν και εκφράζουν το υλικό και πνευματικό επίπεδο της εποχής τους. Αυτή την αλήθεια θα ήταν δύσκολο αν όχι αδύνατο να την καταλάβουν οι τότε σοφοί. Θα τους ήταν αδιανόητη η αλήθεια ότι τα νήματα της κοινωνικής εξέλιξης σε καμιά φάση της ιστορίας δεν τα κινούσαν οι σοφοί της εποχής, αλλά οι λαοί στη βάση των αντιθέσεων ανάμεσα στο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων και των σχέσεων παραγωγής.

Τι κρύβεται πίσω από τη σύγκριση

Η διαλεκτική σκέψη στην αρχαία Ελλάδα ήταν σε εμβρυακή μορφή, σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή που καμία επιστήμη δεν μπορεί να αναπτυχθεί αν δεν μελετά το αντικείμενό της στην κίνησή του και όχι μεταφυσικά.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη συμβολή της Αρχαίας Ελλάδας στη θεμελίωση της φιλοσοφίας και των επιστημών. Πίσω όμως από την διαστρέβλωση αυτής της αξίας, πίσω από τη μηχανιστική μεταφορά αρχαίων “συνταγών” για τη λύση σημερινών προβλημάτων βρίσκεται η αναβίωση ρατσιστικών, φασιστικών αντιλήψεων.

Πίσω από τον πατριωτισμό πίσω από τη δήθεν αξιοκρατία σήμερα κρύβεται ο νεοναζισμός η "ιδεολογία" των φασιστικών συμμοριών που αναβιώνουν σ όλη την Ευρώπη. Το γέλιο που προκαλούν οι γελοιογραφίες και τα αστειάκια στη βάση αυτών των αντιλήψεων είναι ένα πρώτης τάξεως εργαλείο ιδεολογικής δηλητηρίασης της λαϊκής σκέψης.

Ποιος ωφελείται και ποιος ζημιώνεται

Η μόνη τάξη που έχει όφελος από ένα λαό ταπεινωμένο, που δεν έχει εμπιστοσύνη στη δύναμή του είναι η άρχουσα, η εκμεταλλεύτρια τάξη, η τάξη που κάνει ότι περνά από το χέρι της για να μείνει ο λαός υποταγμένος στην εξουσία της. Γνωρίζει πολύ καλά ότι της είναι αδύνατο να αντιμετωπίσει ένα λαό σωστά προσανατολισμένο, αποφασισμένο και οργανωμένο.

Γι αυτό επιδιώκει να του τσακίσει το ηθικό, να τον κρατά ψυχολογικά καταβεβλημένο, έτσι ώστε να επιβάλει τους αντιλαϊκούς της νόμους και να τον αναγκάζει να αποδέχεται αντιλαϊκές συμφωνίες και μνημόνια. Τον θέλει ταπεινωμένο και απελπισμένο, να κυνηγά μάγισσες, ανίκανους και διεφθαρμένους πολιτικούς, παθητικό θεατή του ίδιου του δράματός του, ενώ η εξουσία της να μένει στο απυρόβλητο.

Χωρίς ανάπαυλα

Η κυβέρνηση είναι βαθιά γελασμένη, αν νομίζει ότι, μετά την ψήφιση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου και των φορολογικών μέτρων, θα απαλλαγεί από τις εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις, που εντάθηκαν το τελευταίο εξάμηνο.

Ο νόμος - λαιμητόμος, όπως χαρακτηρίστηκε από τους εργαζόμενους και το κίνημα, έχει κατοχυρωθεί ως ένας νόμος ταξικός, αντιλαϊκός και βάρβαρος για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Κανένα από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, που προσπάθησε να παρουσιάσει το νόμο ως «δίκαιο» και «αναγκαίο», δεν έπιασε.

Μέχρι και την ψήφισή του, είχε απέναντί της το σύνολο των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχομεσαίας αγροτιάς, οι οποίοι κατέταξαν και αυτό το νομοθέτημα στην κατηγορία με τις πιο άγριες μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει σε βάρος του Ασφαλιστικού. Μάλιστα, το εύρος των ανατροπών που ψηφίστηκαν θα αποκαλυφθεί στο σύνολό του, όταν αρχίσει η εφαρμογή των μέτρων.

Επομένως, τα χειροκροτήματα από τα υπουργικά και τα βουλευτικά έδρανα, με τα οποία επισφραγίστηκε η ψήφιση του νόμου το βράδυ της Κυριακής, προστίθενται στα πανηγύρια του κεφαλαίου, το οποίο εξασφάλισε και από αυτήν την κυβέρνηση έναν ακόμη νόμο - στήριγμα στην ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Αυτός ήταν ο σκοπός για τον οποίο συντάχθηκε και ψηφίστηκε ο νόμος - λαιμητόμος, αυτήν τη σημαντική αποστολή έφερε σε πέρας η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κι αυτό που επιβεβαιώθηκε, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι αυτή η κυβέρνηση είναι αδίστακτη στον τρόπο με τον οποίο προωθεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Είναι αποκαλυπτικά τα σχόλια στις εφημερίδες της επόμενης μέρας, που επιχαίρουν για την ικανότητα της «αριστερής» κυβέρνησης να ψηφίζει, από τη μια, μέτρα όπως αυτά που περιέχονταν στο αντιασφαλιστικό - φορολογικό νομοσχέδιο και, από την άλλη, να μη διστάζει να απαντήσει ακόμα και με καταστολή στις λαϊκές διαμαρτυρίες, αξιοποιώντας κάθε είδους προβοκατόρικους μηχανισμούς.

Επιβεβαιώθηκε, επίσης, περίτρανα ότι η πολιτική αυτής της κυβέρνησης και στο Ασφαλιστικό είναι συνέχεια των προηγούμενων και προπάντων συνιστά πιστή εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ σε ό,τι αφορά τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση και την επέκταση του ρόλου των ιδιωτικών συστημάτων.

Η πολύμηνη μάχη, που έδωσε το εργατικό - λαϊκό κίνημα με αιχμή το νόμο - λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό, αφήνει παρακαταθήκη. Οπως σημαντική είναι η πείρα των τελευταίων ημερών, όπου το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα σφράγισε τον απεργιακό αγώνα, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να αιφνιδιάσει.

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν γνωρίζει ανάπαυλα. Νέα μέτρα έρχονται στο Φορολογικό, με το μνημόνιο - «κάβα» των 3,6 δισ. ευρώ. Επιπλέον περικοπές θα υπάρξουν και στο Ασφαλιστικό, ενώ Εργασιακά, συνδικαλιστικός νόμος και ομαδικές απολύσεις παίρνουν άμεσα σειρά. Επομένως, καμιά καθυστέρηση δεν πρέπει να υπάρξει στην οργάνωση της πάλης απέναντι σ' αυτά τα νέα μέτρα, αλλά και ενάντια σ' αυτά που ψηφίστηκαν.

Η πείρα από τον αγώνα για το Ασφαλιστικό επιβεβαίωσε ότι η έγκαιρη προετοιμασία, ο καλός σχεδιασμός, ο προσανατολισμός της δουλειάς στην οργάνωση «από τα κάτω» και προπάντων το μέτωπο στην εργοδοσία και στην πολιτική που τη στηρίζει, είναι στοιχεία που δυσκολεύουν τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου. Σ' αυτήν την κατεύθυνση και μ' αυτό το πνεύμα χρειάζεται τώρα να οργανωθεί η συζήτηση για τον απολογισμό και τον παραπέρα προγραμματισμό της αγωνιστικής δράσης.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Παράξενη εικόνα...

Μια παράξενη εικόνα  συνάντησαν εργάτες, αγρότες, φοιτητές κλπ. που συμμετείχαν στο τεράστιο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην πλ.Συντάγματος το Σαββατο 7/5 το βράδυ.

Ενω το πολύ μεγάλο συλαλλητήριο του ΠΑΜΕ είχε στριμωχτεί στην Αμαλίας, την Φιλελλήνων και τα ενδιάμεσα στενά, κι ενώ και τα αγροτικά μπλοκ είχαν μπει στην Αμαλίας και είχαν φτάσει σχεδόν στη Βουλή, στην Αμαλίας ακριβώς μπροστά στη Βουλή, περίπου 300 διαδηλωτές του μπλοκ της Λαικής Ενότητας είχαν απλωθεί  ακριβώς όσο χρειαζόταν για να εμποδίζουν το πέρασμα του ΠΑΜΕ.
Έτσι ενώ όλοι οι γύρω δρόμοι ήταν γεμάτοι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ, το Σύνταγμα ήταν άδειο με σκόρπιους οπαδούς και μέλη της ΛΑΕΝ κάποιων συλλογικοτήτων αναρχικών και ενός μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κανείς δεν μπόρεσε να καταλάβει γιατί δεν έδωσαν χώρο άυτοί οι λίγοι για να περάσει μπροστά από τη Βουλή το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ. 

Φαίνεται πως κάποιοι που μιλούν πολύ για δήθεν συνεργασίες των εργαζόμενων στη βάση, τις εννοούν με εναν τρόπο που μόνο αυτοί μπορούν να καταλάβουν.

Πάντως το ΠΑΜΕ δεν εκανε καμιά προσπάθεια να τους απωθήσει ή να τους παραμερίσει για να περάσει. 

Μιλάμε για μια διαδήλωση του ΠΑΜΕ από δεκάδες χιλιάδες που εμποδιζόταν να περάσει από 300-500 ανθρώπους σκορπισμένους μπροστά στη Βουλή!

Ισως ο κ.Λαφαζάνης που ήταν εκεί παρών να ονειρευόταν τον εαυτό του ηγέτη μιας τεράστιας διαδήλωσης που όμως καμια σχέση δεν είχε με αυτόν και το κόμμα του που δεν είχε καταφέρει να φέρει στους δρόμους παρά 2-3 εκατοντάδες ανθρώπους. 

Σκέφτηκε λοιπόν να πιάσει πρώτη θέση στην πλατεία και να μην κουνιέται απο τη θέση του, την ώρα που δεκάδες χιλιάδες φωνές δονούσαν τους δρόμους λίγα μέτρα πιο πέρα.

Η είσαι οππορτουνιστής ή δεν είσαι...

Μια ιστοριούλα Σοσιαλισμού... : ο Σοσιαλισμός που βίωσαν στην Βουλγαρία

H «Όλγα» είναι από την Βουλγαρία και εργαζόμενη εδώ και 15 χρόνια σε εργολάβο καθαρισμού στην Ελλάδα. Είναι περίπου 55 χρόνων με τον άντρα της στην Βουλγαρία, τον γιό εργάτη στην Γερμανία και την κόρη παντρεμένη στην Αμερική. (για λόγους προστασία της, το όνομα είναι τυχαίο). Είχαμε μια κουβεντούλα προχτές από καρδιάς για τον Σοσιαλισμό που βιώσαν ως το 91 στην γειτονική χώρα…







«Ποτέ δεν είχαμε νοιώσει τέτοια απόγνωση και άγχος πως θα περάσει ο μήνας με τα λεφτά που παίρναμε στην Βουλγαρία επί «κομμουνισμού». Ποτέ δεν είχαμε νοιώσει τέτοια ανασφάλεια για το μέλλον που νοιώθετε εσείς κι εμείς εδώ. Ότι παίρναμε ήταν καθαρά λεφτά και ο μήνας όχι μόνο έβγαινε άνετα αλλά περίσσευαν και αρκετά που έμεναν στην άκρη. Ούτε φόρους θυμάμαι ποτέ, ούτε έκτακτες εισφορές στο κράτος, ούτε νοίκια, ούτε λογαριασμούς που αυξάνονταν συνεχώς, αλλά το κυριότερο ποτέ αγχος μήπως σε διώξουν από την δουλειά, ή πότε και αν θα πάρεις σύνταξη …

Τα προϊόντα είχαν σταθερές τιμές επί δεκαετίες, υπήρχε αφθονία και επάρκεια… μέχρι που φέραν την Περεστρόικα ο Γκορμπατσώφ και άρχισαν να παρατηρούνται τα πρώτα φαινόμενα ελλείψεων και στην Βουλγαρία. Βέβαια δεν υπήρχε ποικιλία και ιλουστρασιόν συσκευασίες στα καθημερινά αλλά τα προϊόντα που εφοδιάζονταν η αγορά ήταν πάντα καλής ποιότητας».




ΕΡ: Τι δουλειά κάνατε εκεί Όλγα;



«Εγώ ήμουν «χημικός μεταλλειολόγος» και δούλευα σε Πυρηνικό Εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος (εσείς εδώ παίρνετε ακόμα ρεύμα από την Βουλγαρία απ ότι ξέρω), ο άντρας μου δούλευε στο Κολχόζ της περιοχής και ήταν συντηρητής των αγροτικών μηχανημάτων του. Εγώ έπαιρνα μηνιάτικο περίπου 300 Λ (Λέβα) και εκείνος λίγο πάνω από 250. Όταν παντρευτήκαμε το '83 μας παραχώρησε το κράτος δωρεάν ένα σπίτι με προοπτική ενός παιδιού ακόμα, μια και ήμουνήδη έγκυος στην κόρη. Όταν ήρθε και το δεύτερο παιδί, μας πήγαν σε μεγαλύτερο και τότε αλλάξαμε ή συμπληρώσαμε τις ηλεκτρικές συσκευές και τα έπιπλα.



Θυμάμαι είχαμε πάρει ένα Ανατολικογερμανικό ψυγείο, μια κουζίνα Ρώσικη, μια τηλεόραση Τσεχοσλοβάκικη κι ένα πλυντήριο Βουλγάρικο. Υπήρχαν και δυο τρεις άλλες επιλογές αλλά ο άντρας μου σαν πιο ειδικός στα μηχανολογικά πρότεινε αυτές τις συγκεκριμένες. Δεν είχαν την φινέτσα και την ποικιλία που έχετε εδώ αλλά αποδείχτηκαν λειτουργικά και γερά. Ακόμα τα έχουμε και δουλεύουν στην πατρίδα!! Επίσης επισκευάζονταν εύκολα και φτηνά ή ακόμα και τα άλλαζες αν ήθελες. Μπορούσες να τα αγοράσεις με χαμηλές δόσεις στο κράτος που στα κράταγαν από τον μισθό ή και μετρητοίς αν είχες απόθεμα χρημάτων. Εμείς επιλέξαμε το δεύτερο τότε μια και κάθε μήνα η οικογένεια έδινε 10 Λ (Λέβα) για ηλεκτρικό, τηλέφωνο, θέρμανση, νερό (απεριόριστα) και άλλα 10 για τις συγκοινωνίες όλης της οικογένειας, άρα περίσσευαν πάντα αρκετά.




ΕΡ: Και η καθημερινότητα Όλγα πως ήταν;



«Η διατροφή της οικογένειας δεν ήταν ποτέ πρόβλημα γιατί οι γονείς συνήθως τρώγαμε στην δουλειά και τα παιδιά πάντα στο σχολείο… Οπότε ψωνίζαμε μόνο για βραδυνό και για τα Σαββατοκύριακα. Ποτέ όμως δεν θυμάμαι να ξοδέψαμε πάνω από 5Λ την ημέρα για τρόφιμα.

Επίσης ποτέ δεν θυμάμαι να αγχωθήκαμε για τα παιδιά μας, τι θα γίνουν, πως θα σπουδάσουν, αν βρούνε δουλειά, σπίτι κλπ, όπως τρέχετε νυχθημερόν εσείς εδώ …Και δεν μιλάμε μόνο για τα σχολεία και τις σπουδές τους.


Ακόμα και τα χόμπι τους και τις δραστηριότητές τους τα κάλυπτε δωρεάν το κράτος. Ο γιός μου πχ του άρεσε το μπάσκετ, η ιππασία και το κολύμπι, στην κόρη άρεσε το πιάνο και το πατινάζ στον πάγο…(δακρύζει )… τα έρμα, λίγο τα πρόλαβαν αυτά, τα πρώτα τους χρόνια μόνο, ως το 91 που διαλύθηκαν όλα….

Όλα αυτά τα κάλυπτε το κολχόζ, ο νέος απλά διάλεγε τι του άρεσε να ασχολείται. Ποτέ επίσης δεν αγχωθήκαμε για θέματα υγείας, δικά μας ή των παιδιών. Ας πούμε η κόρη μου που είχε αλλεργία την άνοιξη παρακολουθείτο μόνιμα από ειδική αλλεργιολόγο γιατρό όλα της τα χρόνια. Διακοπές πηγαίναμε κάθε χρόνο δωρεάν όλη η οικογένεια το καλοκαίρι σε εργατικά θέρετρα, σε βουνό ή θάλασσα και αν ήθελαν τα παιδιά στο ενδιάμεσο σε παιδικές κατασκηνώσεις. Το κανόνιζες από τον χειμώνα αν θα πήγαινες με το πρόγραμμα του κολχόζ του άντρα ή με το δικό μου πρόγραμμα του συνδικάτου των επιστημόνων. Σε ότι αφορά την διασκέδαση μπορούσες πολύ φτηνά να πας όπου ήθελες, από θέατρα και σινεμά, μέχρι λούνα παρκ και συναυλίες. Πολύ διαδεδομένο όμως ήταν να μαζευόμαστε οι γειτονιές σε πάρκα και όχθες ποταμιών την Κυριακή, να ψήνουμε όλοι μαζί, και να γλεντάμε με δικές μας ορχήστρες (σχεδόν όλοι παίζαμε κάποιο μουσικό όργανο)




ΕΡ: Μας παρουσιάζεις έναν παράδεισο! Αρνητικά δεν υπήρχαν;



Σε σχέση μ' αυτά εδώ, παράδεισος ήταν ...Πως δεν υπήρχαν. Δεν σε άφηναν να ταξιδεύεις όπου ήθελες εξω απ΄την χώρα. Ακόμα και για άλλες σοσιαλιστικές χώρες μόνο με κρατική έγκριση πήγαινες, για δυτικές ούτε λόγος. Αυτό ήταν αρνητικό για πολύ κόσμο και ιδιαίτερα για τους νέους.
Αν το συνδυάσεις και με το μεγάλο περίσσευμα χρημάτων που είχε ο καθένας μας γινόταν όλο και πιο πιεστικό. Κάθε νέου -και όχι μόνο- ανθρώπου το όνειρο είναι να γνωρίσει, να γυρίσει τον κόσμο…
Άλλο αρνητικό ήταν αυτή η έλλειψη ποικιλίας προϊόντων, όλα αυτά τα «θαυμαστά» που έχετε στις βιτρίνες εδώ, αυτά τα ιλουστρασιόν που λέμε… (αλλά «φάτε μάτια ψάρια» τελευταία και για εσάς… γελάει). Αυτά μας θάμπωναν κι εμάς, αυτά ζήλευαν κάποιοι.




ΕΡ: Γι αυτά κατέρρευσαν όλα σε μια νύχτα ρε Όλγα;




Δεν ήταν σε μια νύχτα. Ο Γκορμπατσώφ τα ξεκίνησε από την Ρωσία πρώτα με τα μεγάλα λόγια για καλυτέρευση του «κομμουνισμού». Τότε άρχισαν και τα πρώτα βάσανα σε χώρες σαν την δικιά μου. Ελλείψεις, οικονομικά προβλήματα αργότερα… Αδιαφορία στην κρατική μηχανή, ρεμούλες κλπ. Τον πιστέψαμε σχεδόν όλοι. Ο πολύς ο κόσμος, νομίσαμε ότι θα διατηρούνταν όλα αυτά που είχαμε και απλά επιπλέον θα είχαμε και την «αφθονία» των βιτρινών των δικών σας ή την ελευθερία για ταξίδια. Δεν προσέξαμε όμως τι κρύβαν από πίσω οι βιτρίνες σας…
Το αφεντικό που έχω εγώ τώρα στο κεφάλι μου και μου δίνει 400 ευρώ το μήνα για 12 ώρες δουλειά και τρέμει και η ψυχή μου μη με απολύσει …
Ίδιους ακριβώς έχουν ο άντρας μου στην πατρίδα και ο γιός μου στην Γερμανία...
Κι όσο για ταξίδια...

laikhexousia.blogspot.gr