Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Σιγουριά...

Οι καταθέσεις λοιπόν δεν είναι πια ήσυχο λιμάνι.
Έπιασε κι εκεί φουρτούνα.
Τωρα μπορεί να πρέπει να "συνεισφέρουν" στη σωτηρία των τραπεζών, στη σταθερότητα του συστήματος. Το είπε χτες ο πρόεδρος του eurogroup, κι ας το πήρε πίσω μετά.
Οι καταθέσεις είναι κι αυτές επενδύσεις. Και μάλιστα επενδύσεις ρίσκου!
Η σταθερότητα και η σιγουριά του καπιταλισμού στα κύματα.

Ποιος μπορεί να δεχτεί τέτοια πράγματα; Ολο και λιγότεροι.

Πιστεύει κανείς ότι θα σταματήσουν εκεί; Οτι θα σταματήσουν κάπου; Οτι δε θα χτυπήσουν για να πάρουν ό,τι νόμιζες ως τώρα δικό σου; Το μισθό, τη δουλειά, τα δικαιώματα, το μέλλον, το σπίτι σου το ίδιο.

Πως "θα διασφαλιστεί η αναγκαία σταθερότητα" λοιπόν; Με κάποιο σιδερένιο χέρι ίσως;
Τι μένει όταν για όλα, για τη σφαγή, τα χαράτσια, την καταστολή, την ανεργία, τη φτώχεια, τα μαγκάλια, την αβεβαιότητα, την κατάργηση της Δημοκρατίας, για όλα δηλαδή, υπάρχει πάντα μια καλή δικαιολογία;
Μα τι άλλο; Αυτός που θα τα επιβάλει. Με την άδειά σου, ή τουλάχιστον με τη σιωπή σου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου