Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Άψογη Αλεξάνδρα Μπαλού στο MEGA

"Δεν πειράζει.Ας θίγεστε από αυτό που λεω εγώ, αλλά δε θίγεστε από αυτό που θα ψηφίσετε μεθαύριο" είπε η Α.Μπαλού στο θιγμένο συνομιλητή της της ΔΗΜΑΡ που σώπασε.

Προσέξτε και πάλι τις άπειρες διακοπές σε κάθε φράση προκειμένου να χαθεί ο ειρμός.
"Πέστε επιτέλους ποιος είναι δρόμος" "Αυτή είναι η διαφορά του ΚΚΕ από τους άλλους" είπε στη Ν.Βαλαβάνη. "Δε διασκεδάζουμε την αγωνία του κόσμου, ότι με μερεμέτια μπορεί να κερδίσει τη ζωή του τα δικαιώματά του..."


To αστείο είναι πως και ο Γ.Οικονομέας έπαιρνε θέση ακόμη και υπέρ του σοσιαλισμού! Προβοκάροντας συγχρόνως τη θέση του ΚΚΕ και λέγοντας "τι θα κάνει όμως μέχρι τότε αυτός που δεν έχει να βάλει πετρέλαιο;" λες και υπάρχει κι άλλος εκτός του ΚΚΕ που να παλεύει με τέτοια συνέπεια και αγωνία πραγματική τα καθημερινά.

"Παλευοντας για τα καθημερινά, μπαίνει αντικειμενικά το ζήτημα του ποιος έχει την εξουσία"
είπε η Α.Μπαλού και πάλι με άψογο τρόπο, αποφεύγοντας τα κλισέ, με καθόλου επιθετικό τόνο προς τους συνομιλητές που σχολίαζαν διαρκώς, και χωρίς να χάνει ούτε για μια στιγμή τη ροή των όσων ήθελε να πεί  λοξοδρομώντας από τις εσκεμμένες παρεμβάσεις.
Κανονικό μάθημα του πως παρεμβαίνουμε στα ΜΜΕ.


Για το Γιακουμάτο με το γνωστό υφάκι ειρωνείας που είπε πως του αρέσει αυτό που λέει το ΚΚΕ (!)-εκείνη την ώρα η Α.Μ. μιλούσε για την εξουσία που πρέπει να περάσει στα χέρια του λαού(!)- αλλά δε συμφωνεί... τι να πεις. Στο αστειάκι, " και στον διαβητικό αρέσει το γλυκό αλλά..." εισέπραξε απόλυτη αδιαφορία και σοβαρότητα από την Α.Μπαλού.
Κάποιοι κυνικοί και "αστείοι", δεν έχουν καταλάβει ότι το δικαίωμα στη δουλειά και το μεροκάματο για τα απολύτως απαραίτητα, το δικαίωμα να ζεις δεν είναι "γλυκό" που το κόβεις.
Ο αέρας που αναπνέει κανείς για να ζει δεν κόβεται τι να κάνουμε.
 Ο καπιταλισμός βέβαια, και οι εκπρόσωποί του, έχει άλλη άποψη.
Όλα κόβονται, αρκεί να τα κόβει άλλος, ο λαός ας πούμε...

2 σχόλια:

  1. Άλλο ένα σοβιετικό ρομπότ στην παρέα μας.
    Έργοστάσιο σοβιετικών ρομπότ έχουμε καταντήσει, και το αυτοκαταστροφικό τέλος των σοβιετικών κοινωνιών είναι προκαθορισμένο (δυστυχώς)..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι αστείο, συνειδητά ή ασυνείδητα αυτοματοποιημένα παπαγαλάκια του συστήματος(της οικονομίας της αγοράς) να λένε εμάς "ρομποτάκια". Και μάλιστα χωρίς καν να μπουν στον κόπο να δουν τι στο καλό λέμε. Αφου το λένε "οι πολλοί" έτσι θα ναι... Ριξε μια ματια γυρω σου, αξιζει να στηριζεις άραγε εναν κόσμο σάπιο και δολοφονικό; Τι το προοδευτικό μπορει να έχει αυτό. Ψαξε αλήθεια στους λίγους. Από κει περνάει πάντα. Αν τωρα ψαχνεις φράγκα, άσε μας ήσυχους

    ΑπάντησηΔιαγραφή