Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Α.Παπαρήγα: Η εργατική λαική εξουσία θα έλθει και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, με τη θέληση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της."

(Αποσπάσματα από την ομιλία της Α.Παπαρήγα στα 94χρονα του ΚΚΕ)

Τι είναι αυτό που κράτησε το ΚΚΕ ζωντανό παρά τις αντιξοότητες, τους διωγμούς και την παρανομία, την ιδία ώρα που μια σειρά αστικά και μικροαστικά κόμματα, καλοθρεμμένα στις αγκάλες του συστήματος, χαϊδεμένα και από τον ξένο παράγοντα, διαλύονταν, για να γεννηθούν νέα με παλιές ιδέες και νέα μορφή και με νέα πρόσωπα;
Κανένα κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει για 94 χρόνια μόνο και μόνο γιατί το θέλουν τα στελέχη και τα μέλη του. Κάτι βαθύτερο πρέπει να καθορίζει αυτήν την μακροβιότητα, ανεξάρτητα της αυξομείωσης της δύναμής του. 
Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες:
Πρώτος. Η σταθερή πίστη μας στην επαναστατική κοσμοθεωρία του μαρξισμού – λενινισμού και στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, θεωρία που αναπτύσσεται με την επιστημονική εξήγηση της προόδου της ταξικής πάλης, των εξελίξεων στο καπιταλιστικό σύστημα και της κριτικής αποτίμησης της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του 20ου αιώνα. Παραμείναμε αμετακίνητοι με το δίκιο των εκμεταλλευόμενων, ορκισμένοι εχθροί του καπιταλισμού
. Απορρίψαμε τον συμβιβασμό και τον ευρωκομμουνισμό.
Δεύτερος. Το ΚΚΕ είναι η οργανωμένη συνειδητή πρωτοπορία της εργατικής τάξης, της πρωτοπόρας επαναστατικής τάξης στην εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η αντοχή του σφυρηλατήθηκε με δεσμούς αίματος με την εργατική τάξη, το λαό.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ριζοσπαστική ιδέα, δεν υπάρχει εργατική λαϊκή κατάκτηση, δεν υπάρχει αγώνας που το ΚΚΕ να μη πρωτοστάτησε ή να έλειψε από την πρώτη γραμμή. Μαζί με το ΚΚΕ η νεολαία του, η ΟΚΝΕ, η ΕΠΟΝ στην οποία ο ρόλος του ήταν ίδιος με το ρόλο που είχε στο ΕΑΜ, η ΚΝΕ, ήταν οπωσδήποτε οι φίλοι, οι σύντροφοι, οι σύμμαχοι που είχε σε κάθε φάση.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό Κόμμα που διαπαιδαγωγεί τον εργάτη και την εργάτρια να αισθάνονται περηφάνια για την τάξη τους, να μη αισθάνονται παρακατιανοί όπως η κυρίαρχη ιδεολογία θέλει.
...
Από τις πιο σημαντικές στιγμές της τελευταίας δεκαετίας, που θα αποδειχθεί τα αμέσως επόμενα χρόνια ιστορική, αποτέλεσε η άρνησή μας το Μάιο του 2012 να δηλώσουμε ότι θα δώσουμε στήριξη σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης της κρίσης, με τη μάσκα «της ενότητας της αριστεράς» ή κυβέρνησης της αριστεράς.
Ναι, υποστήκαμε εκλογικά και πολιτικά τραύματα. Ναι. Κάποιοι φίλοι και οπαδοί μας πίστεψαν ότι μπορεί να λυθούν τα οξυμένα προβλήματα του βασανισμένου λάου με συνταγές τύπου ΣΥΡΙΖΑ ή τύπου ΔΗΜΑΡ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Ναι, κάποιοι ξαναθυμήθηκαν τη θεωρία του σκαλοπατιού που οδήγησε το 1981 εκατοντάδες χιλιάδες ριζοσπάστες, αντιιμπεριαλιστές, αγωνιστές της εθνικής αντίστασης να δώσουν μεγάλο αέρα στα πανιά του ΠΑΣΟΚ, σε βάρος του ΚΚΕ.
Δυστυχώς το αστικό πολιτικό σύστημα, οι πολυπλόκαμοι μηχανισμοί του, με τη βοήθεια του οπορτουνισμού, πατώντας και σε δικές μας υποκειμενικές αδυναμίες καταφέρνει να σβήσει εργατική, λαϊκή πείρα, εκμεταλλευόμενο την ανυπομονησία και την αυταπάτη ότι υπάρχουν τάχα λύσεις εδώ και τώρα, δίχως σύγκρουση, θυσίες και ρήξη.
Για σκεφθείτε το ΚΚΕ να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης ή να μετέχει σε μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον ΣΥΡΙΖΑ που ενώ στα χαρτιά δεν αμφισβητεί το μονοπωλιακό-καπιταλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, στην πράξη αμφισβητεί μόνο τη γερμανική κυριαρχία στην Ευρωζώνη.
...
Για σκεφθείτε το ΚΚΕ να στηρίζει ή να μετέχει σε μια κυβέρνηση που κινείται στη γραμμή της ΕΕ, του ευρωστρατού. Σε μια κυβέρνηση που διατυμπανίζει την εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια την ίδια ώρα που η ΕΕ έχει αποφασίσει την προτεραιότητα του ιμπεριαλιστικού κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού. Σε μια κυβέρνηση που θεωρεί ότι υπάρχουν καλά μονοπώλια, καλοί καπιταλιστές. Σε μια ΕΕ που υποστηρίζει ως επίσημη ιδεολογία την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό, που υποστηρίζει τον αποκλεισμό της Κούβας.
Η ΝΔ, πρώτη–πρώτη, όλα τα κόμματα και ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσουν την παραγωγική ανασυγκρότηση που θα βάλει την Ελλάδα ξανά στην τροχιά της ανάπτυξης.
Ποιοι θα αποφασίσουν πού και με ποιους όρους θα γίνουν επενδύσεις; Οι καπιταλιστές, οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Ποιο θα είναι το κριτήριο για να γίνει μια επένδυση; Η φθηνή εργατική δύναμη, η ελαστική απασχόληση, η απασχόληση ελάχιστου χρόνου, η μαζική ανεργία διαρκείας. Πού θα επενδύσουν, εκεί που θα βγει το μέγιστο δυνατό κέρδος και όχι εκεί που απαιτούν οι ανθρώπινες ανάγκες. Η ανάκαμψη όταν έλθει θα πατήσει επί πτωμάτων, στα ερείπια των κοινωνικών δικαιωμάτων, στη σχετική και απόλυτη εξαθλίωση.

Λάθη κάναμε. Ορισμένα από αυτά αδικαιολόγητα. Πρώτοι απ’ όλους τα πληρώσαμε ακριβά. Διδαχτήκαμε και επαγρυπνούμε. Χωρίς να τα δικαιολογούμε, ξεκαθαρίζουμε, δεν ήταν λάθη από επιλογή να προδώσουμε το λαό, δεν ήταν λάθη από δειλία και φόβο μπροστά στις θυσίες.
...
Η ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος απέδειξε ότι όταν υποτιμήθηκε ο οπορτουνισμός, τότε τα ΚΚ δεν μπόρεσαν, ούτε και σήμερα μπορούν να συμβάλλουν στη ριζοσπαστικοποίηση, στη σταθερότητα της πρωτοπορίας

Κύριοι, ξέρετε πολύ καλά και αυτό είναι που σας πονά, ότι το ΚΚΕ δεν ετεροκαθορίζεται. Δεν έχουμε διχασμένη προσωπικότητα, ούτε υποφέρουμε από διπλωπία και διπλοπροσωπία. Δεν είμαστε κόμμα αντιΝΔ, αντιΠΑΣΟΚ, αντιΣΥΡΙΖΑ. Το κριτήριο για μας είναι οι δύο δρόμοι ανάπτυξης ο καπιταλιστικός δρόμος και ο σοσιαλιστικός. Κριτήριο για μας είναι η αντίθεση κεφάλαιο-εργασία, μονοπώλια-λαός. Κριτήριο για μας είναι η Ελλάδα ανεξάρτητη, διεθνιστική για τους λαούς και απαλλαγμένη από τις ιμπεριαλιστικές δεσμεύεις και εξαρτήσεις.
Σας λέμε καθαρά κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Αρχίζετε να μοιάζετε παντού στο ΠΑΣΟΚ και στην τακτική και στις μέθοδες προπαγάνδας.

Το 1981 ηττήθηκε η ΝΔ, όμως η φιλομονοπωλιακή πολιτική δεν έφυγε από την μέση. Αντίθετα στερεώθηκε η δικομματική εναλλαγή των αστικών κομμάτων. Σε χρόνο μηδέν το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψε τις θέσεις του για ΕΟΚ, ΝΑΤΟ, αμερικανατοϊκές βάσεις.

Αρκεί δηλαδή ένα κόμμα να βγάζει φλας αριστερά, όταν η γραμμή του πηγαίνει όλο και πιο δεξιά;
Βεβαίως η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ίδια κόμματα, βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ίδια κόμματα.
Το βαρίδι του ΣΥΡΙΖΑ που θα τον οδηγήσει στον ίδιο δρόμο είναι ότι δεν έχει γραμμή ρήξης με τα μονοπώλια, τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Δε συνιστά γραμμή ρήξης και ανατροπής η αντιπαράθεση με τη Γερμανία, δε ριζοσπαστικοποιεί το επιχείρημα ότι η ΝΔ δεν διαπραγματεύεται, αλλά γυαλίζει τα παπούτσια της Μέρκελ.
Δεν είναι αντιμονοπωλιακή γραμμή να μιλάς για τον καζινοκαπιταλισμό, για τη διαπλοκή και τις μίζες ως αιτία της κρίσης, είναι επιφανειακή, λαϊκίστικη προπαγάνδα που οδηγεί το λαό να διαλέγει το ένα ή το άλλο μίγμα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης.
Δεν είναι αντιμονοπωλιακή, αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση να διεκδικείς φθηνά δάνεια από την ΕΚΤ για να τα αρπάξουν οι καπιταλιστικοί όμιλοι.

Η κρίση βαθαίνει και ξέρουμε καλά ότι όταν οι ιμπεριαλιστές μεταξύ τους δεν τα βρίσκουν με πολιτικά μέσα, αρπάζουν τα όπλα. Χωρίζουν τους λαούς είτε με το ένα είτε με το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, με το αίμα των λαών κανονίζουν την νέα διανομή.

Το ΚΚΕ, αν χρειαστεί, είναι το κόμμα που μπορεί να δώσει νόημα στον αγώνα για την ελευθερία, γιατί αυτός ο αγώνας δένεται με την διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα, που όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την ιμπεριαλιστική ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο.


Ήμασταν και θα είμαστε παρόντες σε κάθε κινητοποίηση του λαού για άμεσα πιεστικά προβλήματα, με φιλοδοξία να πετύχουμε έστω και μια κάποια λαϊκή ανακούφιση.
  Όμως ειδικά σήμερα ο αγώνας πρέπει να έχει κατεύθυνση, προοπτική, ο λαός δεν μπορεί να βαδίζει στα τυφλά.
Η εργατική λαϊκή εξουσία, η λαϊκή οικονομία είναι η μόνη εναλλακτική λύση στο βασανιστικό και βάρβαρο σήμερα. 
Θα έλθει και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, με τη θέληση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Τι έχει να φοβηθεί ο εργάτης, η εργάτρια, ο μισθωτός που δεν έχει μέσα παραγωγής, ο άνεργος, ο περιπλανώμενος νέος και νέα από τη λαϊκή εξουσία, οικονομία; Τίποτα. Θα χάσει μόνο τις αλυσίδες της ταξικής εκμετάλλευσης. Θα οργανώσει σε νέες βάσεις την οικονομία, την κοινωνία, σε όλα τα επίπεδα, αυτό είναι σήμερα το καινούργιο.

Το Κόμμα μας σήμερα είναι περισσότερο έμπειρο από ποτέ. Αυτό βεβαίως δεν πρέπει να μας δημιουργεί καμία επανάπαυση.Πρέπει και μπορούμε να γίνουμε κόμμα παντός καιρού.
...

Οφείλουμε να ξέρουμε ότι ο δρόμος είναι και θα είναι σκληροτράχηλος. Οι αντικειμενικές δυσκολίες σήμερα είναι μεγάλες, τα καθήκοντα είναι πιο σύνθετα. Όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δυσμενή συσχετισμό δυνάμεων. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να τα βελτιώσουμε, όσο εξαρτάται από εμάς τους ίδιους.
Είμαστε κοντά στην έναρξη της προσυνεδριακής περιόδου για το 19ο συνέδριο. Όλα τα μέλη του Κόμματος, οι φίλοι και οι οπαδοί, οι αγωνιστές που παρά τις διαφορετικές απόψεις σέβονται το ΚΚΕ, πρέπει να πάρουν μέρος στον προσυνεδριακό διάλογο μέσα στο Κόμμα και στο δημόσιο μέρος του. Οφείλουμε να έχουμε ανοικτά αυτιά σε κάθε παρατήρηση, ακόμα και αν είναι υπερβολική ή και άδικη.

Ένα μόνο λέμε, δεν θα κάνουμε την χάρη στον αντίπαλο να βάλουμε νερό στο κρασί όπως επιδιώκει. Δεν έχουμε σήμερα την πολυτέλεια κανενός λάθους που θα ρίξει το κίνημα πίσω, θα του αφαιρέσει την δυνατότητα αντεπίθεσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου