Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Περι ορέξεως...ΠΑΣΟΚάρα

Θα ήθελα πραγματικά να ξέρω πως σκέφτονται αυτοί που ετοιμάζονται να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Και για να είμαι πιο ακριβής αυτοί που ετοιμάζονται  να ψηφίσουν Βενιζέλο. Με τι ψυχή πάει αποιος να ψηφίσει ένα κόμμα που του έχει κάνει τη ζωή μαύρη, που του ειπε ψέμματα, που του έλεγε διαρκώς ψέμματα με όλους τους τρόπους και με όλα τα στόματα, που ένα μεγάλο του στέλεχος -και ολαφανερα πολλά άλλα εν δυνάμει απ'αυτά που δόξασαν την παράταξη- είναι στη φυλακή για τη μεγαλύτερη μίζα που έχει σκάσει ποτέ στην ιστορία (250 μύρια!), που έχει αθωώσει μέσω κοινοβουλίου και περίεργων νόμων όλους όσους μπορεί να είχαν μπλέξει στα σκάνδαλα Ζήμενς κλπ. κλπ.
Τα έχουμε ξαναπεί όλα αυτά. Ομως τωρα τα πραγματα είναι λίγο αλλιώς. Οπως και να το κάνουμε ένα βηματάκι έγινε σ'αυτές τις εκλογές πρός το ξεκόλλημα, κι ύστερα ο δικομματισμός κι οι αυτοδυναμίες μας τελειωσαν. Γιατί ΠΑΣΟΚ λοιπόν;
Εστω να δεχτούμε  ότι ανησυχούν για την παραμονή μας στο ευρώ ή όχι. Ωραία. Γιατί αυτό μεταφράζεται στο ΠΑΣΟΚ που περιγράψαμε και όχι σε ΔΗΜΑΡ ας πούμε. Κι αν κανείς είναι λίγο πιο συντηρητικός, "πατριώτης", αρχαιολάτρης κλπ. γιατί όχι σε ΝΔ που πάει και για πρωτάθλημα ή σε ΑΝΕΞ.ΕΛΛ που είναι και μια τζούρα αντιμνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ είναι το μονο που έχει δηλώσει σταθερή δουλική πίστη στα όσα του είπαν και εκτέλεσε πιστά. Αν είσαι λίγο πιο αριστερός αλλά υπέρ ευρώ και ανησυχείς για την παραμονή στην ΕΕ αλλά θες να πείς κι ένα οχι υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ που εδώ πού τα λέμε όσο πιο ψηλά το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις τόσο "ωριμάζει" πολιτικά. Καπου διάβασα σήμερα ένα σχόλιο που έλεγε 'Οταν ήταν στο 9% ήταν ΣΥΡΙΖΑ, όταν πήρε 17% έγινε ΔΗΜΑΡ, τώρα που του δίνουν 25% πάει προς το ΠΑΣΟΚ κλπ.. Γιατί ΠΑΣΟΚ λοιπόν;
Από συνήθεια; Να το δεχτώ, αλλά σιγά το γλυκό εθισμό...Από φόβο μη χασουν την επαφή με τις άκρες τους στο μηχανισμό; Ετσι κι αλλιώς το ΠΑΣΟΚ τέλειωσε μάλλον, οπότε ακόμη κι οι "πελάτες" πρεπει να βρούν νεες άκρες;
Από πίστη στην πολιτικές του επιλογές; Το καλύτερο ανέκδοτο για να γελάσεις με την ψυχή σου.
Τελικά καταλήγω πως μάλλον πρέπει να είναι η γοητεία του αρχηγού.
Φαίνεται πως ακόμη κι η αηδιαστική χοντροπετσιά σε όλα τα επίπεδα, ακόμη κι η ακατάσχετη φλυαρία που μπερδεύεται από μερικούς με τη ρητορεία, ακόμη και η ίδια η προσωποποίηση της αντιπαθητικότητας  έχει τους φανατικούς της. Περι ορέξεως κολοκυθόπιττα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου